MM'ers, leeftijd en het maatschappelijk leven

Een tip: je moet het ook een beetje verstandig aanpakken. Als ik het antwoord niet wist bij een mondeling examen deed ik alsof ik het wel wist maar zo zenuwachtig was dat ik er net niet opkwam. Of ik begon te vertellen over iets dat er vaag verband mee hield en als de prof dan iets zei riep ik "Ja, dat bedoel ik!". Elke prof trapte erin.

Mee eens.

Ik stam nog uit die goede oude jaren. Jaren waarin de lessen archaïsch waren, je het allemaal zelf moest uitzoeken, je niet eens wist wàt je precies moest studeren maar het was allemaal wel goedkoop.

Stom maar dat werkt inderdaad altijd. Of zelfs als je het fout hebt en hij begint je te verbeteren, heel hard knikken en zeggen 'awel ja, dat bedoelde ik, precies!' .

Komt me uiterst bekend voor. Ik ben er zelfs in geslaagd de prof zelf een vraag te laten beantwoorden. Ik begon met een woord en dan volgde het vingergeknip van 'ik weet het hoor' en hij maakte netjes de vraag af. Heeft me geen enkel punt gekost. Je moet gewoon een beetje de trucjes kennen.

Dat is ook een hele goeie manier. De professor een vraag stellen. Ik had vorig jaar een mondeling examen (duurt ongeveer 20 minuten) over europese geschiedenis. Op een gegeven moment vroeg ik aan hem wat hij ervan zou vinden als de oostbloklanden zouden toetreden tot de EU. Hij heeft vervolgens ruim 10 minuten gebuurt. Was echt kat in het bakkie. Leraren vinden het geweldig als je als leerling in hun geïnteresseerd bent!

Ik zal mezelf maar verbeteren alvorens een ander het ontdekt: het Groene boekje is met hoofdletter. Zo'n taalwonder ben ik dus ook niet.

Berichten verplaatst naar Overigen > Algemeen > het grote taaltopic

Ja zeg, we kunnen ook nooit even wat dieper op een onderwerp ingaan!

Dat kan wel, in een ander topic.