Zieligste personage uit een film/serie
Stu-Pot
-
- 3491 messages
- 1189 votes
Libanese en Freddo in Romanzo Criminale
d'Angelo Barksdale, Dukie, Colvin, Randy in The Wire.
Christopher Moltisanti in The Sopranos.
Eazy
-
- 569 messages
- 298 votes
Bij Libano en Freddo krijg ik niet de indruk van zielig, eerder het tegengestelde. 
Bij Chrissie echter wel.
Stu-Pot
-
- 3491 messages
- 1189 votes
Misschien dat we zielig op een andere manier interpreteren. Spoiler Romanzo Criminale: het hele leven dat Libano leidde alleen aan de top, geïsoleerd en vervreemd van zijn eigen vrienden en moeder. De laatste 2 afleverigen van Seizoen 1 waren toch vrij ontroerend? Het wantrouwen tegenover vrienden waar hij samen mee is opgegroeid, het besef dat zijn Bende niet meer achter hem staat. Ik vond het toch vrij zielig. 
Freddo is dan weer een heel ander geval. Zoals Puma al in het begin van de reeks zei tegen Fré, zijn hart zit er niet in. Freddo wou het criminele leven achter zich laten maar wordt door de dood van een vriend er terug ingesleurd. En net zoals Libanese isoleerd hij zichzelf aan de top. De paranoia, het wantrouwen, het inschakelen van derden (Donatella) om zijn eigen vrienden te controleren. Het moment waarop hij Buffoni dood (fantastische scene overigens) en het hoogtepunt natuurlijk, aflevering 9. Waar hij bij het terug zien van Roberta beseft dat hij dit leven niet meer wil en nog eens opnieuw wil beginnen door zichzelf de ziekte van Pfeiffer toe te dienen.
Meneer Bungel
-
- 13163 messages
- 0 votes
Jerry Lundegaard (William H. Macy) in Fargo
Met een grote poster van een (Tiroolse, meen ik) accordeonist op zijn slaapkamerdeur (op zich niets mis mee, maar hij zal niet er niet de populairste mee zijn), zijn ouders (en zelfs opa) die hem constant op de huid zitten (''That's why we don't want ya goin' out for hockey!'') en uiteindelijk: moeder dood (door toedoen van vader) en vader in de bak, nee, het zit deze jongen niet mee...
Eazy
-
- 569 messages
- 298 votes
Misschien dat we zielig op een andere manier interpreteren. Spoiler Romanzo Criminale: het hele leven dat Libano leidde alleen aan de top, geïsoleerd en vervreemd van zijn eigen vrienden en moeder. De laatste 2 afleverigen van Seizoen 1 waren toch vrij ontroerend? Het wantrouwen tegenover vrienden waar hij samen mee is opgegroeid, het besef dat zijn Bende niet meer achter hem staat. Ik vond het toch vrij zielig.
Freddo is dan weer een heel ander geval. Zoals Puma al in het begin van de reeks zei tegen Fré, zijn hart zit er niet in. Freddo wou het criminele leven achter zich laten maar wordt door de dood van een vriend er terug ingesleurd. En net zoals Libanese isoleerd hij zichzelf aan de top. De paranoia, het wantrouwen, het inschakelen van derden (Donatella) om zijn eigen vrienden te controleren. Het moment waarop hij Buffoni dood (fantastische scene overigens) en het hoogtepunt natuurlijk, aflevering 9. Waar hij bij het terug zien van Roberta beseft dat hij dit leven niet meer wil en nog eens opnieuw wil beginnen door zichzelf de ziekte van Pfeiffer toe te dienen. Ik interpreteer het inderdaad iets anders.
Hun leven was zeker erg triest, maar ik vind de personages niet zielig zoals ik bijvoorbeeld een Christopher wel zielig vind.
Eraser2
-
- 387 messages
- 922 votes
Met een grote poster van een (Tiroolse, meen ik) accordeonist op zijn slaapkamerdeur (op zich niets mis mee, maar hij zal niet er niet de populairste mee zijn
Maar ook een poster van Whitesnake, dus wat dat betreft
Meneer Bungel
-
- 13163 messages
- 0 votes
Maar ook een poster van Whitesnake, dus wat dat betreft
-edit- maar het echt zielige zit 'm vooral in hoe het uiteindelijk uitpakt met zijn ouders natuurlijk.
Eraser2
-
- 387 messages
- 922 votes
Ja je hebt gelijk ontzettend triest allemaal.
