- Home
- Filmforum
- Overig - Televisie
- Boogiepop Phantom
Boogiepop Phantom
Animosh
-
- 4665 messages
- 538 votes
Boogiepop Phantom is een 12-delige anime-serie die geregisseerd is door Takashi Watanabe:
Met andere woorden: iedere episode vertelt het verhaal van één personage, en staat dus volledig los van de andere episodes (de enige uitzondering hierin is episode 12). De episodes zijn slechts met elkaar verbonden (in Magnolia-stijl) door het centrale thema van de lichtkolom en haar gevolgen. Hierdoor is de vertelstijl niet lineair: als kijker moet je zelf de lijnen trekken tussen de verschillende verhalen. Wat ik verder nog aan het bovenstaande wil toevoegen is dat de animatiestijl van de serie over het algemeen zeer grauw en duister is, wat in combinatie met de muziek (ambient, minimalistische elektronische muziek en zelfs een beetje drum & bass) vaak leidt tot een donkere sfeer - al zijn lang niet alle verhalen even duister.
Persoonlijk heb ik enigszins gemengde gevoelens overgehouden aan de serie. De animatiestijl is sfeervol, maar is nergens geweldig; en de matige karakterontwerpen helpen de sfeer bepaald niet. Het camerawerk en de kadrering zijn, zoals in veel anime-series, meestal matig tot slecht. De opening en de aftiteling van de serie (met vervelende popnummers) zijn ontzettend slecht - en hetzelfde geldt voor de inleiding van het middenstuk (met de tekst 'Boogiepop Phantom', een duffe voice-over en een maffe pieptoon). De gezichts-uitdrukkingen zijn ongeloofwaardig en overdreven, en emotioneren daarom zelden. En de serie eindigt op een zeer oninteressante wijze: de animatiestijl wordt kleurrijker, pianomuziek voegt naar het einde toe sentimentaliteit toe en het verhaal wist me geen moment te boeien. Maar tegenover al deze minpunten staat een soundtrack die doorgaans wél erg sterk is. Niet ieder nummer wordt op een goede, effectieve manier gebruikt, niet ieder nummer vond ik mooi en de willekeurige pieptonen die in de serie verwerkt zijn vond ik belachelijk, maar over het algemeen vond ik de muziek gewoon erg fijn. En hoewel de meeste episodes me verhaalsgewijs amper wisten te boeien vond ik enkele episodes in dat opzicht wél behoorlijk sterk. In het bijzonder aflevering 2 en aflevering 7 - en in mindere mate aflevering 8 - sprongen voor mij in dat opzicht (en ook in muzikaal opzicht: de muziek is relatief hard) boven de andere afleveringen uit.
Om eerlijk te zijn zou ik de serie in haar geheel niet zo snel aanraden: tijdens een hoop afleveringen heb ik me namelijk, ondanks de fijne animatiestijl en de sterke soundtrack, best zitten vervelen (dat ik meermaals heb gekeken hoe lang een aflevering nog duurde is daarvan een goede indicatie) omdat de sfeer mij niet voldoende vastgreep om te compenseren voor de vaak weinig boeiende inhoud. Voor Boogiepop Phantom in haar geheel heb ik daardoor simpelweg niet meer over dan 2.5*. Maar de bovengenoemde afleveringen (die makkelijk onafhankelijk van de andere afleveringen gekeken kunnen worden) die er voor mij bovenuit sprongen (en waar ik zeker 3.25* aan kwijt kan) vind ik wel aanraders. Maar 2.5* voor de gehele serie dus.
