Kôsoku Bâba (2013)

Onze intro toont een trio van vrolijke middelbare scholieren – allemaal atletes – die plezier hebben tijdens een roadtrip naar een griezelige locatie. De plek heeft een absoluut onheilspellende uitstraling, dankzij de cinematografie en het geluidsontwerp. Ze zijn aangekomen en beginnen aan hun onderzoek/sightseeing-avontuur, en de plek ziet er niet alleen super griezelig uit, maar voelt ook alsof er problemen op de loer liggen, en ik word enthousiast over de komende scènes.

Nu begint er wat paranormale activiteit, te beginnen bij één personage. Zelfs nu voelt en ziet ze opnieuw activiteit, en het verspreidt zich verder dan onze drie hoofdpersonages. De praktische effecten worden versterkt door de acteerprestaties van onze acteurs; zelfs zonder de tegenwoordig zo populaire CGI is de film een ​​uitstekende toevoeging aan de J-horror-collectie. Het gaat vreselijk mis voor al onze personages naarmate de film vordert. Ik denk dat het tijd is dat ze ons het precieze verhaal, de legende of de vloek vertellen waarop het fenomeen gebaseerd is, om op zijn minst één van hen te redden.