Dabba (2013)

Prachtige kleine film van de sterk debuterende Ritesh Batra over twee vereenzaamde zielen, die in de krioelende miljoenenstad Mumbai op een ongebruikelijke manier affectie bij elkaar zoeken. Een sober verhaal dat je in al zijn eenvoud diep raakt. Dat komt zeker niet in de laatste plaats door het voortreffelijke acteerwerk. De gelouterde Irrfan Khan is natuurlijk niet aan z’n proefstuk toe, maar de mij onbekende Nimrat Kaur is een ware openbaring. Zij speelt werkelijk de sterren van de hemel. Een kleine pareltje.

Dabba is een ingetogen film over verkeerd geleverde lunchboxen. Een vrouw die met liefde dagelijks lunchboxen klaarmaakt voor haar echtgenoot stelt vast dat een andere snoodaard aan de haal gaat maar haar voorbereidingen. De liefde van de man gaat door de maag: het geldt voor haar echtgenoot die nauwelijks aandacht voor haar heeft, niet voor haar keuken en ook al niet om nog wat nakomelingen te verwekken. Het maken van lunchboxen krikt echter haar eigenwaarde naar omhoog doordat door middel van geheime briefjes aandacht en erkenning wordt gegeven. De boodschappen op de briefjes deden me denken aan mijn jeugd: heimelijke briefjes van een meisje die je wel zag zitten. En ook de man geniet er wel van: op zijn hoede voor iedereen die zou kunnen meelezen, geniet hij van deze vorm van communicatie. Vrij repititief verloop van het verhaal uiteindelijk, maar Dabba komt er wel mee weg. Mede door de mooie boodschap van genegenheid in een wereld van eenzaamheid. Fijne regie met de 'afwezige' tante, de opdringerige collega en het lekkere eten dat me het water in de mond deed krijgen. Ik zou het eten echter nog prominenter in beeld gebracht hebben met close-ups en hip hop montage. De trein dendert mede als rode draad door de film, letterlijk en metaforisch. Dankuwel Canvas om me kennis te laten maken met dit aandoenlijk charmant filmpje!

Een kijkervaring die ik niet had willen missen. Rommelige straattaferelen uit India, propvolle en vieze treincoupés waar het Covid-virus zich ongetwijfeld in alle hevig kan uitleven. Anderzijds deden alle lekkere lunchbox-gerechten die in sappige kleuren op het scherm kwamen, me het water in de mond lopen. In de Duitse blu-ray-versie van Eurovideo zat een boekje met gerechten die in de film voorkwamen. Dahi-Bhalle gemaakt en dat was smullen!