Ådalen 31 (1969)

Relaas van een sociaal maatschappelijk drama dat het Zweeds politiek landschap zou hertekenen. Widerberg voert, midden het stakingsgewoel, een net arbeidersgezin ten tonele, dat zich niet zo maar neerlegt bij de tegenstellingen met het rijke werkgeversmilieu. Pierre August Renoir... Merkwaardig dat in de film, midden de ernst er heel wat grappigheid in wordt verwerkt zoals het aanleren van de techniek om een vrouw te versieren of de Frankensteinimmitatie om er maar een paar te noemen. Een beetje ondergewaardeerd vind ik deze "Adalen 31" die toch wel de historische drang naar meer sociale rechtvaardigheid heel goed in de verf zet. De marsscènes zijn levensecht, ontdaan van alle franje en maken indruk. Wie de "Internationale" nog niet kende zal dat nu wel doen.. Wat bij Widerberg weer opvalt, net als in het onlangs geziene "All Things Fair", is de grillige montage waarbij scènes elkaar abrupt opvolgen, zonder enige te verwachten overgang. Het houdt de kijker bij de les, vind ik, en het belet niet dat Widerberg ons een wondermooie slotscène bezorgt, een ode aan hoop, moed en hechtheid van het gezin, al zijn er de zeepbelletjes die o zo vlug in het niet vergaan...