Dolfje Weerwolfje (2011)

Af en toe ben ik echt in the mood voor een film als dit. Na urenlang gestudeerd te hebben en geen zin te hebben in een 'zware' film, of op een regenachtige zondag. Of gewoon, omdat het kan. En tsja, Kim van Kooten hè, daar doe ik het sowieso al voor! (*Denkt direct aan kos als ze Kim ziet, hihi.*) Het begin liet mij ook denken aan Harry Potter, haha! Nouja, beter goed gejat.... Wat is Dolfje een aandoenlijk joch. ''Gefeliciteerd Dolfje, ja bedankt, jij ook Dolfje!'' Maar Dolfje het weerwolfje.. Jezus, wat zag dat er uit zeg, haha. Snap ook wel dat ze geen gruwelijk beest ervan kunnen maken, maar dit leek op een uit de kluiten gewassen Furby. (Kennen jullie ze nog, die waren leuk!). Mijn klasje (groep 3) zijn ook allemaal 6 á 7jarigen, dus er waren veel herkenbare situaties. De klassikale scènes, het optreden voor de ouders, etc. Altijd erg leuk om te zien als je zelf ook werkzaam bent in het onderwijs.Vooral het 'verkering' gedeelte was schattig. Verder is het een typische kinderfilm, met af en toe een knipoog naar volwassenen. (''Het gebeurt maar 1 keer per maand! Goh, net zoals bij vrouwen.'') Naar het einde toe duurde het me net allemaal iets te lang. Maar verder, ach, best schattig. Vooral voor de doelgroep erg leuk, voor 'grote mensen' met vlagen saai.

Geslaagde jeugdfilm, die de doelgroep zeker zal doen overtuigen. Maar de betere van dit soort films slagen er ook in om buiten de doelgroep te scoren en ook daarin zal Dolfje Weerwolfje bij vlagen zeker slagen. Ik vond het vooral sfeervol. Het winterse kerstsfeertje komt goed naar voren en vandaag is dan ook een prima dag in de tijd van het jaar om dit te bekijken. Ik vond het wel een leuke uitgewerkt verhaaltje met redelijk acteerwerk. Vaak willen kinderen nog wel eens door de mand vallen in dit soort films, maar dat valt hier reuze mee. De kinderen vonden het in ieder geval erg leuk en ikzelf vond het ook best genietbaar. Vooral die vader is erg leuk met zijn neiging omvrouwenkleren te dragen. Zeker niet slecht dus en voor de kleintjes best een aanradertje. 3,0*

Dolfje [Ole Kroes] werd als baby als vondeling achtergelaten en viert zijn 7e verjaardag met zijn ouders [Remko Vrijdag, Kim van Kooten] en zijn broer Timmie [Maas Bronkhuyzen] die hem volledig hebben opgenomen in hun gezin. Maar zodra de volle maan verschijnt verandert Dolfje voor het eerst in een weerwolfje en verslindt hij één van de kippen van mevrouw Krijtes [Trudy Labij]. Mede daardoor vindt Dolfje het aanvankelijk vreselijk dat hij ‘anders’ is, maar geleidelijk merkt hij dat er ook voordelen zijn aan het zijn van een weerwolf. Onder anderen met betrekking tot zijn plaaggeest Nico [Nick Geest] en klasgenote Noura [Lupa Ranti], op wie Dolfje al lange tijd een oogje heeft. Brave verfilming van het geliefde kinderboek van Paul van Loon met alle standaardingrediënten van een BosBros-film. Voor kinderen is dat vast geen bezwaar, maar voor volwassen kijkers is het allemaal wat tam en voorspelbaar. Huub van der Lubbe zingt het niet onaardige liedje “Ik Ben Ik”.