Phenomena (1985)

Wat een waanzinnig gave film zeg. Prachtig gefilmd, heel bijzondere muziek en ontzettend sfeervol. Natuurlijk zit er veel onzin in en plottechnisch is het af en toe een ramp, maar elke scene is een klein feestje. Erg stijlvol en creatief. Wat een sfeer. 4 dikke sterren. Kan mee met Susperia. Die is alleen qua inhoud wat sterker.

Mijn eerste Argento, Suspiria, was meteen een vol schot in de roos en wandelde zelfs nonchalant m'n top 10 binnen. Niet enkel in vergelijking met dat meesterwerk, maar ook in het algemeen, valt Phenomena iets minder in de smaak. Het is gelukkig wederom een sfeervol geheel, met mooie locaties in het Zwitserse landschap, en Jennifer Connelly laat hier al zien een getalenteerde actrice te zijn en weet moeiteloos haar rol in te vullen, maar als geheel werkt de film niet altijd even goed. Argento gooit wat teveel ballen in de lucht, en laat er daardoor een paar vallen. Het slaapwandelen, het mysterie van de moordenaar, de rol van de insecten; het weet nooit een perfect naadloos geheel te vormen, en sommige elementen worden telkens voor lange tijd aan de kant geschoven. De ontknoping is dan wel weer erg tof en smerig, vooral dat misvormde kind was een geniale onthulling en vondst. Waar de muziek in Suspiria, die ik nu maar even als vergelijkingspunt ga gebruiken, overigens ontzettend sfeer-verhogend was, wordt er hier op dat vlak de plank wat misgeslagen. De heavy metal muziek van Iron Maiden past gewoon niet bij de sfeer en de gebeurtenissen, ook al waardeer ik op zich de aparte of gewaagde keuze. Maar het helpt de toon van de film absoluut niet. Dikke 3*. Ik ben nog steeds wel erg benieuwd naar de rest van Argento's oeuvre, ook al verwacht ik een pareltje als Suspiria niet meer te vinden. De man heeft een heel unieke stijl die ik in ieder geval apprecieer.