Blue Movie (1971)

Als tijdsdocument kan deze film wel tellen. De seksuele revolutie is net achter de rug en wordt gauw verzilverd op een moment dat er van vervelende zaken als AIDS nog lang geen sprake is. De pil volstaat wel om ongehinderd van bil te gaan met je buur. De naaktscènes zullen vast wel indruk gemaakt hebben in die tijd, lang voor er sprake was van achtereenvolgens de video- en internetrevolutie. Blue Movie ben ik beginnen kijken zonder grote verwachtingen, en was aangenaam verrast door het tongue in cheek comedy gehalte. De scenes met de reclasseringsambtenaar … hi-la-risch! De gesprekken waarin Kees Brusse als hooggeleerd zoöloog het woord voert, zijn eveneens onbetaalbaar. Heel de film heeft een luchtige ondertoon, heeft als het ware weinig om het lijf (tja), focust op de vrije moraal, maar slaagt er toch in om een kleinburgerlijke finale te genereren. Charmant. De regie van Wim Verstappen en het camerawerk van niemand minder dan Jan De Bont, vind ik, met de gehanteerde realistische stijl, erg te pruimen. Ook de soundtrack beviel me, met de David Gilmourachtige gitaarlijnen, Richard Wright orgeltjes en ik meende ook een streepje The Who invloeden ter herkennen tijdens het seksfeestje. Fascinerend dat dit één van Nederland's meest commerciële mainstream films ooit is … en fascinerend dat de opnames plaatsvonden in de nieuwbouw flats van de Bijlmermeer … Blue Movie is een film waarin comedyliefhebbers, tijdreizigers en pornonauten hun gading vinden. Als cultfilm kan dit eigenlijk niet stuk.

Sexploitatie van Nederlandse bodem. En goed is het bepaald niet. Dit is vooral (schijnbaar) een provocatie van Wim Verstappen naar de filminstanties, door lekker erecties en veel seks te laten zien in een film. Maar veel soeps is het verder niet. Carry Tefsen ooit als stoeipoes te zien, dat had ik niet verwacht - en nee, dat was ook geen succes. Het is verder sowieso een erg matige film, Hugo Metsers vraagt om kopjes suiker en gaat naar bed met allerlei huisvrouwtjes in de Bijlmer, en dat is het wel zo ongeveer. Het script is tragisch slecht, de cast is wisselend waar bijvoorbeeld veel van de actrices er ook niet veel van bakken. Het ziet er vrij amateuristisch uit, slechte beeldkwaliteit en vooral heel veel lelijke plaatjes van liften, voordeuren en keukens. Het is dan nog wel een beetje grappig als tijdsdocument van de vroege jaren '70. Pure pulp, saaie ontzettend trage softporno, maar schijnbaar alsnog in de top 5 van meestbezochte Nederlandse films, laten we het houden op een stukje geschiedenis.

Vandaag deze film bekeken op Bluray die ik gekocht had via de Amerikaanse Amazon, een mooie gerestaureerde opname van deze film (Region free) zodat je hem ook in Nederland kan bekijken. Ik heb via deze weg ook gerestaureerde Blurays kunnen kopen van: Frank & Eva, Spetters, Het debuut, Een vrouw als Eva, De lift, Amsterdamned en de Flodder films. Leuk om weer eens gezien te hebben, wat bloot, een simpel verhaal en redelijk te doen al hij soms wel wat saai en traag oogde, maar dat hoorde bij deze tijd. Het bloot en sex gedeelte viel mij nog wel mee in deze film. Als iemand meer oude Nederlandse films weet die verschenen zijn op Bluray laat het mij weten.