Tout Est Parfait (2008)

Aardige film. Maar niet geweldig. Het duurt allemaal wel erg lang. En erg jammer dat we het einde zelf mogen invullen. De reden voor hun daden blijven onduidelijk.

Beslist geen gemakkelijk te verteren film over de fragiele spanning tussen het omarmen van het leven en de soms ongrijpbare lokroep van de dood. Knap geregisseerd, maar door de (misschien onbedoelde) nadruk op de afwikkeling van het doordachte scenario ook niet zonder gebreken. De niet-lineaire vertelstructuur zorgt ervoor dat veel aandacht opgaat aan het reconstrueren van het nabije verleden en het geleidelijk blootleggen van de precieze rol van de hoofdrolspeler. Dat alles gaat uiteindelijk ook gepaard met een 'plottwist' die voor de hand lag maar die ik niet per se verlangde in een film over dit onderwerp. Merkte dat ik het vond afleiden van het daadwerkelijk psychologisch doorgronden van de jongvolwassen Josh. Tout est parfait sterkt de gedachte dat zelfmoord vaak een mysterie blijft, en hoewel ik nergens echt ging denken dat het richting verheerlijking bewoog, miste ik toch definitie. Dat had mogelijk gerealiseerd kunnen worden als de regisseur ervoor had gekozen om toch meer in te zetten op de motieven van de jongens - met ''zomaar'' vindt geen enkele nabestaande ooit rust.

Vier vrienden plegen ongeveer gelijktijdig zelfmoord en één vriend blijft achter en mag het maar zien te verwerken. Terwijl de paar mensen die overblijven ook hun rouwverwerking hebben. Geen vrolijk onderwerp dus. En aanvankelijk lijkt de film ook erg traag en zit je te wachten tot er iets gaat gebeuren. Maar dat gebeurt niet en de film gaat door zoals hij begonnen is, alleen werkt dat uiteindelijk toch wel. De deprimerende sfeer is passend en zorgt hoe verder je in de film komt voor een mooie opbouw. Een film die dus verre van vrolijk is. Maar wel indruk weet te maken, met mooi acteerwerk en een fraaie soundtrack.