Sole Survivor (1984)

De voorloper van Final Destination. Niets officieels, maar het lijkt er toch op dat de schrijver van FD hier enige inspiratie heeft opgedaan. Omdat het hier om één overlevende gaat moet je geen bloedvergiet à la FD verwachten en het komt ook nogal langzaam op gang. Maar voldoende vermaak en sfeer om er uiteindelijk een prima 80's prent van te maken. 3,5*

Er gebeurt eigenlijk niet heel veel in deze tamme horror. Op een enkele creepy scène na, is het toch vooral erg langdradig. Veel tijd is ingeruimd voor saaie dialogen en andere vormen van vervelende interactie tussen personages die niet interessant zijn. Sfeerkillers en spanningbrekers. De film heeft er veel van. Hoe werkt dat dan? Nou zo. Zit je je net lekker in te leven in een aanstaande kill of zit je je net in spanning te verlekkeren aan een stalkende situatie, dan is er opeens een scènewisseling naar iets dodelijk saais of er volgt iets clichématigs, waardoor de spanning acuut wegvalt. De film blinkt echt uit in die goed gekozen momenten die het spanningsniveau volledig om zeep helpen. Heel storend ook zijn de voorspelbare kinken in de kabel die tot vervelends toe worden misbruikt als 'spanningverhogend' element. Denk hierbij aan een niet startende auto of een niet werkende lift. Van die dingen. Erg cliché, en daardoor is de werking juist thrill killing. Daarnaast zijn er vele enge momentjes die uitmonden in nèt-niet momentjes. De aanzet is veelbelovend, maar het vervolg maakt de belofte niet waar. Het barst nooit eens lekker los. Het verhaal is heel behoorlijk. Dean Koontz. Niet de minste. Schrijft aardige boeken. Zijn werk is ook aanleiding tot betere films. Denk aan Demon Seed (1977) of Odd Thomas (2013). Films waaraan meer plezier valt te ontlenen. Nee, aan het materiaal ligt het niet dat de film niet veel doet in spannend opzicht. Het ligt echt aan de onbeholpen uitvoering.