Sêrâ-fuku to Kikanjû (1981)

Bij zo'n eerste aanblik hier verwacht je waarschijnlijk een lollig exploitatie filmpje, maar het is zo ongeveer het tegenovergestelde daarvan. Erg trage film met vele prachtige lange takes, en hoewel het uitgangspunt een hoop onzinnigheid met zich mee zou kunnen brengen, is het een klassieke yakuza vertelling geworden waarin een mooi coming-of-age verhaal zit verwerkt, maar dan nogal atypisch geschoten, waardoor ik het zo fascinerend vond. 'Idol' Hiroko Yakushimaru levert ook een prima acteerprestatie af. Vooral mooi is de scène waar ze een van haar gewonde onderdanen verzorgt, die vervolgens vindt dat ze naar zijn moeder ruikt en hulpeloos in haar schoot valt. Er zitten ook enkele geweldige sfeerscènes in, zoals die op de motor of bij een boeddhabeeld. Beetje zoals het eindeloze lummelen van in Masashi Yamamoto zijn films, maar hier enkel als soort van intermezzo. Wel toevallig is dat die lange takes me aan K. Kurosawa deden denken, en dan lees ik hier dat hij bij deze film assistent-regisseur was en zelfs in de film is te spotten. Op de eerste pagina van dat forum kan je trouwens veel informatie over deze film vinden. Ik heb de theatrale versie van 112 minuten gezien van Kadokawa met nieuwe custom subs. Er is ook nog een director's cut van 130 minuten, die een jaar later in 1982 is uitgebracht.