Bad Channels (1992)

Eén van de meest van de pot gerukte Full Moonfilms die ik ooit heb gezien. Het slaat compleet nergens op, maar vermakelijk is het zeker. De effecten zien er lekker nep uit, wat de amusementswaarde verhoogt. Leuke film!

De regisseur van Bad Channels is Ted Nicolaou. De producent en coauteur is Charles Band. De samenwerking levert niet heel verrassend een trashy B-film op die doet denken aan sciencefictionfilms uit de jaren 50 met dezelfde slechte effecten en thematiek. Een film met een alien die een bedreiging is. Maar dan op komische leest geschoeid. Een film die niet daadwerkelijk harde horror en bloedige actie biedt maar deze aspecten afzwakt met behulp van komedie. En met behulp van de slechte effecten De film bestaat uit een samenraapsel van bekende verhaallijntjes die worden uitgestrooid over een basissituatie die een dj in een radiostation centraal in de gebeurtenissen plaatst. De dj is ooggetuige en doet verslag van de pogingen van een extravagante alien om jonge dames te verkleinen, in flessen op te bergen en te ontvoeren maar outer space. Zijn luisteraars denken naar een kolderiek hoorspel te luisteren in scène gezet door de dj die bekend staat om zijn provocatieve stunts. Het is een belachelijk plot maar het amuseert goed. Het is wat het is. Achter de warrige gebeurtenissen bevinden zich geen maatschappijkritische issues, geen filosofische gedachtegangen of dubbelzinnige wijsheden. De film wil gewoon onzinnig vermaak bieden. En dat lukt, wat mij betreft.