Faces of Death (1978)

Ik heb deze uiteindelijk ook maar bekeken. Heb hier toch wel vanaf mijn 10de allemaal dingen over gehoord. En nu werd het toch eindelijk tijd om het ook maar eens te aanschouwen en heb deel 1 en 2 maar even gepitjeskaast. Natuurlijk kan ik wel begrijpen waarom iedereen dit een klote-documantaire vind omdat het gewoon te plat, sadistisch en schokkend is. Ik ben geen Psycho maar ik vond Faces of Death toch echt wel vrij boeiend. Alle doodscenes zou ik maar niet opnoemen want anders ben ik zo 250 alinia's verder. En elke gruwelijke dood heeft dan weer een uitgangspunt: Cultuur, Executie, Ongelukken, Zelfmoord, Stomheid, Biologisch onderzoek bij lijken en ga zo maar door. Wat mij wel bijgebleven is is bv: die politieman die verscheurd word door een krokodil, dat aapje, die electrische stoel, die hippiebende die een lijk opensnijden en het vlees eruit eten, hun eigen met bloed besmeuren en dan een orgy houden. Ik twijvel toch soms ook best wel wat nou nep en echt was. Sommige dingen zijn overduidelijk echt maar bepaalde ook nep en in scene gezet. Bv die shootout bij dat huis, die pistolen maakte toch wel erg grappige klappertjes alsof het kermiswapens zijn. Verder denk ik ook dat die ene Michael Carr die het allemaal presenteerd gewoon knettergek is en er van geniet. En natuurlijk is dit nu allemaal niet meer zo schokkend omdat je nu dit soort dingen dagelijks tegenkomt in de krant, journaal of op internet. Maar evengoed boeide dit me toch wel. Was natuurlijk zo amateuristisch als de pest maar evengoed heb ik wel aandachtig de hele docu zitten kijken. Op naar de volgende delen. 3,0* PS: Was FoD rond 1978 ook al in Nederland bekend?

Faces of death, zoals wel meer hier gezien op jonge leeftijd. Gehuurd in de videotheek. En uiteindelijk was er dan nog niets aan. Als je de film nu terug zou zien merk je dat dit eigenlijk niets is, gewoon een hoop slechte filmpjes achter elkaar met enkel de bedoeling om te provoceren, meer niet. Het grootste deel is dan nog zelf in elkaar gestoken wat de film helemaal zielig maakt.

Dat was verreweg de meest trieste film uit de Faces of Death reeks. Het had meer te maken met een dierenslachtpartij dan met iets anders. En daar kan ik nu net niet goed tegen. Sommigen dingen waren natuurlijk nep zoals met dat eten van het aapje (zag er wel niet smakelijk uit) maar andere scenes waren toch echt (slachten van o.a. schapen). Nee ik kan best veel hebben maar als een film hoofdzakelijk gaat over het doodmaken of martelen van dieren moet ik er niet veel van hebben. Deze film was dus duidelijk niet besteedt aan mij. Zo nu ga ik weer verder met het verbranden van mieren met mijn vergrootglas Zoiets deed ik vroeger wel eens (was best wel zielig eigenlijk) en het stonk ook best.