Meet the Feebles (1989)

Ge-ni-aal. Ik dacht vanmiddag; laat ik nou eindelijk die Meet the Feebles ook eens opzetten, heb ik die ook maar gehad. Tsjah, had opzicht best wel een geinig filmpje verwacht, maar dit! Wat een humor, wat een creativiteit, damn! Peter Jackson maakt met één van zijn 1e films verrassend één van zijn beste films. Tuurlijk heeft-ie o.a. 'The Lovely Bones' gemaakt en die drie films over die ring, maar dit was toch ook echt genieten geblazen. Die personages! De ene nog grappiger en briljanter dan de ander. De één ziet er nog geestiger uit dan z'n ''buurman/buurvrouw'' (voor zover we daarvan kunnen spreken) en Jackson tovert echt ook op dit vlak weer een enorm creatief geheel uit z'n hoed; die olifant-kip alleen al. De sfeer! Die rommelige kamers en gangen, dat podium met die zaal, Vietnam - eigenlijk de hele creactie van beelden die we voorgeschoteld krijgen. Ja, briljant. De 'Deer Hunter' scéne is ook hilarisch, net als de hele film, de ene uitspraak of dialoog is nog grappiger dan de ander en dan heb ik vast nog genoeg gemist, omdat ik (helaas) geen ondertitels had. Jackson liet me vaak verbaasd en constant met een brede grijns kijken; die porno-kelder, die strontvlieg, de coke-deal, de golfscéne, etc. En op het einde gaan pas alle remmen los. Die 'Hippo' die alles en iedereen overhoop knalt, hilarisch! Dat konijn heeft net het goede nieuws gekregen dat-ie gewoon een griepje heeft i.p.v. aids, wordt-ie al juichend vreselijk overhoop geknald. Briljant! Heb echt genoten van deze absurde, geniaal gestoorde film. De tijd vloog ultra-snel voorbij. Perfecte speelduur trouwens. Rokende, drugs gebruikende, zuipende, vloekende poppen. Ik kan me best voorstellen dat mensen dit vreselijk vinden. Maar... ik ga dit vaker zien, met kans op verhoging!

Herzien. Blijft een maffe bedoening, een soort Muppets Go To Hell, maar vreemd genoeg werkt het wel. De poppen zijn zo simplistisch als maar kan, maar de geweldige stemmencast weet er unieke personages van te maken. Veel grappen werken, sommige niet, maar de vaart zit er goed in en de snel escalerende gebeurtenissen zorgen voor een ranzige maar fascinerende kijkervaring. Het eindigt allemaal in een heerlijk explosieve finale, waarbij niets of niemand gespaard blijft. Peter Jackson gaat er ook in zijn tweede film als regisseur volledig voor.

Heerlijk absurde komedie, deze Meet the Feebles. De vergelijking met The Muppets is natuurlijk logisch, al is dit natuurlijk een R-rated variant. Met geweldige personages, een hoop leuke karakters (die vlieg is een baas) en ik heb nooit geweten dat poppen zo smerig eruit konden zien als Trevor de Rat of die drugsverslaafde kikker. Niet elke grap slaagt, en het middenstuk kakt ook een beetje in als de gewenning optreedt en de finale nog niet helemaal is losgebarsten, maar alles gaat in een noodtempo los en je hoeft je daarom alsnog zelden te vervelen. De film is ook best ranzig, wat een hele prestatie is voor een film met alleen maar poppen. Het vroege werk van Peter Jackson blijft me prima bevallen.