Autostop Rosso Sangue (1977)

Een exploitation filmpje met een extraatje. Gewelddadig, sadistisch, vernederend en meer van dat soort fijngevoelige elementen. Met Hess aan boord weet je wel hoe laat het is, maar het lijkt toch wat meer te willen dan zomaar wat ranzige, grimmige smeerlapperij. Dat speelt zich dan voornamelijk af tussen de Mancini's, waar al met al een nogal lompe, grillige en bittere relatie wordt voorgesteld en blootgelegd. The girl with the golden ass heeft meer macht dan je zou denken en Nero zet meteen vanaf de camping in woorden en daden een fascinerende klootzak neer. Wat dat betreft pakt het slot best onverwacht uit, al heeft het wat moeite om daar te komen. Alsof de film daarvoor eventjes moet rebooten. Het Duel duel mag er inderdaad zijn, Morricone's tokkeltrack met wat zwoel gedoe is er zowaar eentje om in te lijsten.

Vuig werkje met een hoofdrolspeler die op weinig sympathie kan rekenen van de kijker, totdat er een nog grotere eikel aan boord komt. Dit is leuk gevonden en de soort van driehoeksverhouding die ontstaat, waarbij Eve steeds de lul is maar toch ook van haar afbijt, zorgt voor spannende scenes. De dialogen blijven wel hangen op een gegeven moment; waarbij de twee mannen elkaar voor van alles uitmaken. De climax is mooi gefilmd, verrassend maar komt iets te laat. Goede muziek ook, en de verkrachtigsscene is mooi gemaakt met prachtig gebruik van muziek; hoe cru ook.

Boeiende roadmovie met redelijk wat bruut geweld en geweldige oneliners van de drie protagonisten die samen een sterke troef vormen in deze film. Er gebeurt heel wat en voorspelbaar is het allerminst gezien de wendingen die zich in het verhaal ontvouwen. Franco Nero speelt een overtuigende rol als de egoïstische dronkaard die zijn vrouw Eve regelmatig vernederd. David Hess speelt zijn rol ook goed als de gestoorde psychopaat die zijn zinnen heeft gezet op Eve. En Eve gespeeld door Corinne Cléry is het enige personage dat wat sympathie kan opwekken. Ze speelt haar rol ook overtuigend en is regelmatig naakt te zien. En wat uiterlijk betreft, mag ze zeker gezien worden. Het slotakkoord is verrassend en zie je eigenlijk niet aankomen, maar als je terug denkt naar het begin van de film ( jacht op een hert ) is het wel ergens logisch gezien de uitgebluste verstandhouding. 7/10