Black Box Diaries (2024)

In 2015 had journalist Shiori Itô een zakelijk etentje met Noriyuki Yamagochi, het hoofd van een vooraanstaand Japans mediabedrijf, over een mogelijke baan. Beelden van beveiligingscamera's tonen hoe ze aan het eind van de avond verdwaasd uit een taxi stapte en haar hotel binnenging. Zij gelooft dat Yamagochi haar drugs heeft toegediend en haar vervolgens heeft verkracht en besluit Yamagochi aan te klagen. Ze legde het vervolg vast met de camera, deels in de vorm van een dagboek waarin ze haar haar gedachten en haar emoties uitspreekt. De zaak werd een mediasensatie in Japan en stond aan de basis van de Japanse #MeToo. Het grote probleem is natuurlijk dat verkrachting bijna onmogelijk te bewijzen is zonder ooggetuigen of concreet bewijsmateriaal. Vanzelfsprekend gaat Itô er vanuit dat je gelooft dat ze daadwerkelijk verkracht is en was het haar bedoeling om andere slachtoffers een hart onder riem te steken. Maar als je uitgaat van het principe dat iemand pas schuldig is na een veroordeling door de rechter dan voelt dit best ongemakkelijk.

De film komt traag op gang met weinig info, waarbij ik steeds de neiging had : nou dat kan ook wel in een half uur tot drie kwartier gekunt.... Die traagheid is iets te veel, maar je krijgt wel een blik in haar hoofd en hart een beetje... Naarmate de film vorderde werd de spanning ook hoger met een climax op het eind.... Alleen of het strafrecht ondertussen is veranderd is niet duidelijk... Ik vrees het ergste..... Als je iets goeds wil zien over #metoo is dit een echte aanrader.... Topper