Quand Vient l'Automne (2024)

De film imponeert vanaf het begin doordat het verhaal aldoor een zekere ambiguïteit heeft: de film gaat over geheimen waarbij je niet weet wat de betrokken personen precies weten hetgeen de ontwikkeling onvoorspelbaar maakt en een spannend misdaadverhaal oplevert. Het ‘oude geheim’ (dat Michelle en Marie-Claude aan pooiers gebonden prostituees waren) geeft een nieuwe dimensie aan het ‘nieuwe geheim’ (en andersom) waardoor het nog mysterieuzer wordt in hoeverre Michelle het slachtoffer, de dader of geen van beiden is. Hoe dan ook hebben de betrokkenen geen belang bij de waarheid en krijg je de indruk dat de betrokken mensen in het geheim tot elkaar en dus tot zwijgen zijn veroordeeld, zoals bij seksueel misbruik ook vaak het geval is, en blijft de scheidslijn tussen ongeluk, kwade opzet en goede intenties met kwaad gevolg onduidelijk. Alleen het einde vond ik een beetje een anticlimax, al is zelfs die ambigu en daarmee toch passend: neemt Michelle het geheim haar graf in waarmee het probleem definitief is opgelost of levert haar dood juist weer een extra verdenking op voor Vincent zodat het geheim toch naar boven zal komen zoals de dorpsbewoners ook het oude geheim van Michelle hebben ontdekt?

Intrigerende psychologisch drama over 70-plusser Michelle [Hélène Vincent] en de complexe relatie met de belangrijkste mensen in haar leven. Door de meest dramatische momenten niet te tonen, werpt Ozon een interessant mysterie op: in hoeverre Michelle is direct of indirect verantwoordelijk voor die gebeurtenissen? Dochter Valérie [Ludivine Sagnier] komt met frisse tegenzin een weekje logeren met haar zoon Lucas [Garlan Erlos]. Een dag later vertrekt ze alweer vanwege een incident. Kort daarna komt Vincent [Pierre Lottin], de zoon van Valéries boezemvriendin Marie-Claude [Josiane Balasko], vervroegd vrij. Wat hij precies heeft gedaan is één van de vele vragen die Ozon open laat met het onbevredigende einde. Uitstekend geacteerd en geregisseerd, maar Ozon had met een beter einde op de proppen moeten komen.

Prima Ozon dit. Goed tempo, uitstekend geacteerd, boeiend verhaal en sterke karakterschetsen. Visueel erg degelijk en ook een tikje saai hoewel dit geen film is om allerlei spectaculaire dingen te doen met de camera. Dit is echt auteurscinema. Er zitten misschien wel iets te veel plotjes en zijpaden in waardoor ze alle stuk voor stuk niet helemaal top werken. Deels is dit ding drama maar het stukje misdaad gaat op den duur wel de boventoon voeren maar blijft ook een beetje hangen. Het dramadeel en de schets van de mensen en het dorp vond ik duidelijk wel beter. 3,5*.