Longing (2024)

Comedy: ok ik heb 1× gelachen. Om die weg te geven, dat was in zijn droom... Drama: het heeft mij niet geraakt. Zoon is dood, maar ik zie weinig verdriet Verder veel domme fouten. Als ik met mijn handen in de aarde wroet en een minuut later een glas wijn drink met schone handen...hoe dan? Echt niet voor herhaling vatbaar

Fabriekseigenaar Daniel Bloch [Richard Gere] krijgt van zijn ex-vriendin Rachel [Suzanne Clément] dat hij een zoon [Tomaso Sanelli] had die twee maanden geleden op 19-jarige leeftijd omkwam bij een ongeluk. Nadat Rachel hem heeft uitgenodigd voor een rouwceremonie, wordt Richard door bekend van zijn zoon en ontstaat een obsessieve drang om de nalatenschap veilig te stellen van de zoon die hij nooit heeft gekend. Gere is erg goed in de hoofdrol, maar het basisidee grenst aan het absurde waardoor de (onjuiste) indruk ontstaat dat het gaan om een zwarte komedie. Gabizon weet in ieder geval niet duidelijk te maken waarom Daniel zich zo laat meeslepen in het leven van iemand waar hij rationeel gezien geen enkele emotionele binding mee hoeft te hebben.

Richard Gere vind ik wel een leuke acteur maar dit is toch wel een behoorlijke misser hoor. Een achterlijk verhaal met een aantal belachelijke scènes waar je broek van afzakt. Man man man wat slecht, wie verzint dit? Het acteerwerk kon er nog mee door maar voor de rest....