Sew Torn (2024)

“Choices, choices, choices”, klinkt het om de zoveel tijd verzuchtend uit de mond van protagoniste Barbara in deze elliptische film van Freddy Macdonald. Sew Thorn vertelt een surrealistisch getint verhaal dat draait om de geringe invloed van persoonlijke beslissingen op de wegen die het lot voor iemand heeft voorbestemd. Barbara ervaart het als zij op een regenachtige dag weer eens bezig is om als naaister in haar noodlijdende bestaan te voorzien en opeens met de hoop op rijkdom wordt geconfronteerd. Diverse keuzes en diverse scenario’s volgen in deze vermakelijke allegorie die speelt met het butterfly effect. De film is geïnspireerd door de korte film met dezelfde titel. In die korte film is er één verloop naar aanleiding van een gebeurtenis. In de lange versie varieert Macdonald met verschillende scenario’s rondom hetzelfde uitgangspunt. Die insteek levert absurde en zeer vermakelijke verhaallijnen op. Leuk is dat met elk nieuw scenario de personages meer contouren krijgen. Leuk ook is de macabere humor die voortkomt uit de onfrisse handelswijze van de personages die is doorspekt met zelfzucht, minachting en gewetenloosheid. De film speelt zich af tegen het decor van de Zwitserse Alpen. Een achtergrond die de film een wat dreigende en sombere sfeer verschaft. En omdat de personages Iers-Engels spreken komt deze achtergrond tamelijk misplaatst en potsierlijk over. Het is absurd en dat past wel in deze misdaadkomedie waarin het titulaire naaigerei in onwaarschijnlijke richtingen wordt afgewikkeld. Tot slot nog even de curieuze rekwisieten noemen waarvan Barbara gebruik maakt om haar opponenten te overmeesteren. Hilarisch.