Inshallah Walad (2023)

De bonus van het kijken naar films uit “onbekende” filmlanden is dat je kans loopt geconfronteerd te worden met tradities en gebruiken die haaks staan op je eigen belevingswereld. Zo ook deze film uit Jordanië over een vrouw (met kind) die na het onverwachte overlijden van haar man een speelbal wordt in een erfeniskwestie. Een opmerkelijk debuut van de Jordaanse regisseur Amjad Al-Rasheed met een geschakeerde rol van de Palestijnse actrice Mouna Hawa (Bar Bahar).

Deze film laat zien hoe vrouwen onder de op de sharia gebaseerde Jordaanse wetgeving het slachtoffer zijn van meedogenloze onderdrukking. Het kiest daarvoor zowel een arme, vrome vrouw die na de dood van haar man huis, auto en dochter dreigt kwijt te raken tenzij ze zwanger blijkt van een zoon als een rijke, moderne vrouw die juist ongewenst zwanger is en abortus wil, zodat duidelijk wordt gemaakt dat onder de sharia c.q. in Jordanië geen vrouw ontsnapt aan het patriarchaat. Beide radeloze vrouwen worden gedwongen de wet te overtreden in een poging hun leven te redden en klampen zich aan elkaar vast (met de veelzeggende suggestie van de rijke vrouw dat in de ogen van Allah de verwoesting van hun levens misschien een nog grotere zonde is dan wat zij als vrouwen allemaal niet mogen), al lijkt zelfs dat niet te helpen. Het idee van de film is niet slecht maar de feministische boodschap overheerst ten koste van het verhaal dat maar niet echt spannend of boeiend wil worden en vooral de juridische procedures toont waarmee de vrouw in een ongelijke positie wordt geplaatst en afhankelijk van de man wordt gehouden.

Nawal [Mouna Hawa] en Adnan [Mohammad Suleiman] hebben een dochter [Seleena Rababah] en proberen nog een kind te krijgen. Wanneer Adnan plotseling overlijdt, meldt diens broer Rifqi [Hatiham Alomari] zich kort na de uitvaart met de mededeling dat Adnan een schuld bij hem had uitstaan. De Jordaanse wet geeft hem bovendien het recht de bezittingen van zijn overleden broer op te eisen en te delen met zijn zussen, omdat er geen mannelijke erfgenaam is. Dat betekent dat Nawal en haar dochter hun appartement verliezen … tenzij ze kan aantonen dat ze zwanger is van een jongen! En dus probeert Nawal haar familie om de tuin te leiden. Hawa schittert in dit maatschappelijke drama dat de onrechtvaardigheid en het absurdisme van paternalistische wetgeving aan de kaak stelt.