La Contadora de Películas (2023)

Medardo [Antonio de la Torre] werkt in een salpetermijn in de Chileense woestijn en woont met zijn veel jonge vrouw Mariá Magnolia [Bérénice Bejo] en zijn vier kinderen in een dorp dat namens de eigenaren wordt beheerd door Hauser [Daniel Brühl]. Wanneer Medardo door een ongeluk niet meer kan werken, laat zijn werkgever hem zitten en moet de familie een andere manier zien te vinden om zich uit de schulden te werken. Het zijn de jaren 60 en bij gebrek aan televisie zorgt de bioscoop voor de nodige afleiding. Medardo’s dochter María Margarita [Alondra Valenzuela] blijkt talent te hebben voor het navertellen van films en daardoor wordt ze kostwinner. Zeker wanneer moeder haar echtgenoot en vier kinderen plotseling verlaat. Valenzuela is een openbaring als de jonge María Margarita (Sara Becker speelt haar als volwassene), maar Scherfig neemt zoveel korte bochten dat vooral de tweede helft erg episodisch is en afgeraffeld lijkt. Het sleept zich van het ene naar het andere incidentje zonder dramatische opbouw en gaat dan ook als een nachtkaars uit.

Met bovenstaande ben ik het geheel eens. Er ontvouwde zich een meeslepend relaas dat plotseling afsloeg naar richtingen die met het voorgaande helemaal niks van doen hadden. Doodzonde, want het begin van de film had absoluut potentie. De setting, personages en het plot hadden me helemaal mee tot aan al die zijweggetjes. Mijn volledige recensie lees je hier.