The Unlikely Pilgrimage of Harold Fry (2023)

Een film waar de hoofdpersoon besluit een wandeltocht te gaan maken naar een oud collega die in een hospice ligt op een kleine 2000 km afstand. Hij is ervan overtuigd dat de collega blijft leven zolang hij aan het wandelen is. Of dat lukt blijft de hele film de vraag. Vriendelijke film die nergens uit de bocht vliegt. Engeland ziet er ook realistisch uit dus zonder te mooie shots. En het weer is ook Engels. Hij komt natuurlijk verschillende mensen tegen en iedereen is in de basis vriendenlijk. Of de reden van de wandeling daadwerkelijk het sterven van de collega is wordt pas aan het eind van de film duidelijk.

Redelijke film over een gepensioneerde man die besluit een flink eind te gaan lopen. Het soort film dat op een waargebeurd verhaal gebaseerd zou kunnen zijn (maar in dit geval dus niet). Een roadmovie met een voorspelbaar verloop dat soms een tikkeltje saai is. Zowel treurig als hoopvol van toon. Genoeg mooie plaatjes van het Engelse landschap en een prima rol van Jim Broadbent. Een kleine 3.0 sterren.

Dit heeft veel weg van een kopie van The last bus met Timothy Spall. Je hoeft er zelfs niet veel moeite voor te doen om de gelijkenissen te zien. Ik heb hier wel graag naar gekeken, maar erg geweldig kan je het toch allemaal niet noemen. Het ligt er gewoon allemaal te veel op. Te sentimenteel, te toevallig, te melig, te geforceerd ... En dat is jammer. Het Engelse landschap mag dan wel een troef zijn, het is één van de weinige dingen die overeind blijven. Broadbent is dan wel een gedegen acteur, maar hij loopt hier toch maar wat doelloos rond, letterlijk en figuurlijk. Ik snap het subplot niet zo goed welk pas naar het einde écht duidelijk wordt. Ik vond vervolgens die flashbacks niet echt passen bij de sfeer van de film. Het haalde me er zelfs uit. Los van dit alles wordt de sfeer ook wat opgeklopt met dat hondje en die bende wereldvreemde nitwits die perse wilden meewandelen. Had ik zo'n trip willen doen - ik alleen (!) - ik had die wereldverbeteraars de mantel uitgeveegd. En ondanks alle negativiteit de film toch vlot genomen. Dat zit hem dan in de kleine dingen, de moeizame relatie met zijn vrouw, het mooie landschap en het lelijke decor van de Engelse steden, het acteerwerk van Broadbent, het tempo ...