Four Mothers (2024)

Sinds schrijver Edward [James McArdle] zijn relatie verbrak met Raf [Gaetan Garcia] verzorgt hij zijn moeder Alma [Fionnula Flanagan] die als gevolg van een beroerte hulp nodig heeft bij alledaagse dingen en haar spraakvermogen is verloren. Tot zijn verbijstering besluit een aantal vrienden hun moeders (en een pleegmoeder) bij Edward achter te laten, zodat ze een Pride evenement in het buitenland kunnen bezoek. Edward zit nu dus opgescheept met vier moeders op leeftijd. Welke gevolgen dat heeft voor Edward, Alma en hun onderlinge relatie staat centraal in deze amusante, maar ook ontroerende tragikomedie over vreugde en pijn bij het ouder worden en het belang van communicatie tussen ouders en kinderen. Losse remake van de Italiaanse film Pranzo Di Ferragosto/Mid-August Lunch (2008).

Zijn moeder heeft hem nodig en ze rekent op hem. 24 uur per dag. En daarin is Edward niet de enige. Zijn drie beste vrienden zitten in hetzelfde schuitje. Ook zij verzorgen hun moeder. En er is nog iets. Evenals zijn drie beste vrienden is Edward homoseksueel. Een hoedanigheid die als vanzelfsprekend wordt ervaren, een vanzelfsprekend bestanddeel van zijn persoonlijkheid is en in de film dan ook geen zwaarwichtig thema of bijzonderheid is. Verfrissend. De film houdt zich met andere dingen bezig. Met de aandacht die de moeders opeisen bijvoorbeeld. Of met Edward's karakter dat hem in de weg zit en aanleiding is voor de plotlijn. Edward is extreem zachtmoedig zodat hij gedurende een weekend opgescheept zit met vier moeders terwijl zijn drie vrienden aan het feesten zijn. De Ierse regisseur Darren Thornton maakt met Four Mothers een heuse crowd pleaser. Een gemakkelijk verteerbare komedie met dramatische verwikkelingen. Niet al te dramatisch trouwens. Het gevoel dat de film geen happy end zou hebben, is nooit aanwezig in deze gevoelvolle komedie met leuke humor en wat lichte tragedie met in de hoofdrol Edward als opofferingsgezinde zoon en geduldige vriend. Een nobele man, die Edward. Ik vond hem met zijn eeuwige neiging om steeds ja te zeggen en zelf geen beslissingen te nemen, soms verrekte irritant. Four Mothers is een lichtvoetige feel good-komedie, waarin hoofdpersonage Edward in een luchtige sfeer een levenslesje leert. Waarin de vier moeders ook nog wat opsteken. Waarin de feestende vrienden tot de ontdekking komen dat ze uitgefeest zijn. En waarin aan het eind iedereen blij en tevreden is. Zonder de humor en de grappige situaties zou dit een strontvervelende film zijn geweest.