Die Middag (2023)

Belangrijke film, vol symboliek. Rode draad: Doe de deur open (symbolisch) voor mensen die je hulp nodig hebben, alleen dan kun je problemen oplossen, en begrip krijgen voor elkaars situatie. De film is meer toneel dan speelfilm, niet alleen omdat het gehele speelveld een appartement, een dichte deur en het trappenhuis in een flat zijn, je merkt het ook in de bijna poëtische manier van converseren. Ik vond het goed, en de boodschap die de film wil meegeven nog beter. Denk na over wat je hoort, ziet, en waarom er een witte kip met een rode strik om zijn hals door het trappenhuis wandelt. Ga dit zien, vanaf mei in de bioscopen.

Roya [Hoda Niku] heeft dringend hulp nodig van Nassim. Wanneer ze bij diens appartement aanklopt, blijkt alleen diens broer Nassim [Alin Wishka] thuis te zijn. Die zegt dat Nassim is verdwenen en weigert de deur te openen. Wanhopig besluit Roya zich voor de deur te posteren in de hoop dat Nassim alsnog de deur voor haar zal openen. Een prima uitgangspunt voor een korte film en het resultaat doet dan ook denken aan een typische examenfilm: vol mooifilmerij, betekenisvol bedoelde blikken en stemmige muziek. Nia rekt het magere scenario tot het uiterste en komt met een melodramatische, geforceerde ontknoping. Hopelijk leert Nia van haar regiedebuut dat stijl nooit ten koste mag gaan van de inhoud.

Vooral saai. Het basisidee is aardig, maar dit is geschikt voor een kortfilm van 20 minuten. Ik kan me goed vinden in de mening van mrklm hierboven. En allerlei onnodig drama maakt de film ook wat irritant. Redelijk geacteerd verder, visueel af en toe aardig maar zelfs de korte lengte van 73 minuten is veel en veel te lang. 1,5*.