Kerstappels (2022)

Seizoen 1&2 waren nog leuk, daarna wordt het per aflevering minder en minder. Het leek allemaal nergens meer heen te gaan; in het 4e seizoen is alles en iedereen nog precies hetzelfde als in het eerste. Er gaat niemand dood, sowieso moet deze serie het niet hebben van cliffhangers, op een gegeven moment gaat dat eeuwige voortkabbelen vervelen. Waar de serie het vooral van moet hebben is de herkenbaarheid: onzekerheden, twijfels van personages die we allemaal hebben, tegenslagen, de alledaagse beslommeringen, hedendaags gestress.. Ook in deze film is het allemaal weer als vanouds. De blije buurvrouw die altijd weer overdreven enthousiast doet en Merel die daar dan altijd weer met rollende ogen op reageert. Dat is 2 of 3 keer nog wel leuk, maar niet 26 keer. Malou Gorter speelt overigens fantastisch en zij draagt dan ook, vind ik, de serie. De film voelt op zich wel warm aan, al is het van het soort kerstwarmte waar ik van gruwel, als in een kerstreclame van de Jumbo, zoiets.. en er zaten een paar (licht) ontroerende scènes bij. Waar ik niet zo'n fan van ben zijn die 'vroeger was alles beter' gesprekjes van die oma's en opa's tussendoor. "..die vreemde magie die kerst vroeger had is wel een beetje weg." Dat klopt dan weer wel.

Krijg je maar geen genoeg van die stroperige, kitscherige Kerstreclames (supermarkten hebben er een handje van) waarin grote problemen in 30 seconden worden opgelost met een chic Kerstdiner met familie? Dan zul je dit ongetwijfeld een hogere waardering geven. Dit is namelijk een collectie van dat soort flinterdunne familiedrama’s met als thema het belang van samenzijn. Een indrukwekkende cast, maar ik mag hopen dat dit ook voor de gemiddelde kijker tenenkrommend sentimenteel is.