Good Boy (2022)

Miljardair-erfgenaam Christian [Gard Løkke] leidt een geïsoleerd bestaan met Frank [Nicolai Narvesen Lied], een man die zich uitsluitend kleedt en gedraagt als een hond. Christian komt via een datingsite in contact met Sigrid [Katrine Lovise Øpstad Fredriksen] en nodigt haar uitnodigt haar uit voor een diner. Wanneer Sigrid kennismaakt met Frank deinst ze terug, maar op advies van een goede vriendin [Amalie Willoch Njaastad] besluit Sigrid toch in te gaan op een tweede uitnodiging. Uiteraard blijkt het om meer te gaan dan een onconventioneel rollenspel. De eerste 40 minuten benadert Bøe als een romantische komedie rondom een snel uitgemolken grap. Dat het ook als thriller onvoldoende uit de verf komt ligt vooral aan Løkke, die onvoldoende ontzag inboezemt om je op het puntje van de stoel te laten zitten. Jammer, want het uitgangspunt is origineel en de opening veelbelovend.

Een bizar uitgangspunt voor een film; na een eerste afspraakje voor Sigrid en Christian ontdekt Sigrid dat er iemand bij Christian woont die verkiest zijn leven te leiden als hond. Aanvankelijk wordt dit gegeven subtiel en op interessante wijze uitgewerkt, totdat de film zich in de tweede helft ontpopt als clichématige thriller en de boel langzaam maar zeker de mist in gaat. Zelfs met een karige speelduur van 75 minuten blijkt Good Boy dan helaas alsnog te lang.

Een absurde, maar uiteindelijk ietwat kale thrillerfilm die zelfs binnen deze zeer korte speelduur te lang aan blijft voelen. De jonge leeftijd van regisseur Viljar Bøe laat in ieder geval de deur open voor een professionele toekomst, maar Good Boy voelt vooralsnog enigszins onafgemaakt aan. Zeker de spanning en onderlinge dreiging wil niet echt uit de voeten komen, maar daarnaast werkt deze film als komedie ook niet heel bijzonder sterk. Ondanks het bizarre concept voelt dit geheel namelijk nogal bekend aan, zeker met de tweede helft die erg nadrukkelijk laat zien dat de goede ideeën op waren. Katrine Lovise Øpstad Fredriksen is overtuigend als naïeve vriendin, maar Gard Løkke maakt een ietwat lege en ongeïnteresseerde indruk. Extra jammer aangezien het vooral zijn verschijning is waar deze film het van moet hebben.