Dark Nature (2022)

Dark Nature Deze film was totaal niet spannend en helaas over het algemeen behoorlijk slaapverwekkend. Het verhaal was nog wel interessant. De film heeft een paar kleine overeenkomsten met The Descent, alleen was die vele malen leuker en spannender. Helaas in deze film veel herhaling van facetten. Één van de dames hoort wat en krijgt vervolgens een nare herinnering van haar trauma te verwerken. Dat begint wanneer de groep in de wildernis terecht zijn gekomen en duurt tot 20 minuten voor het einde. Pas daarna zien we het monster voor het eerst goed in beeld en die zag er oké uit. Gedurende de hele film had ik moeite om mijn aandacht erbij te houden, zelfs richting het einde, terwijl het dan juist extra spannend zou moeten zijn. Gelukkig maakte de landschappen uit Canada mij nog enigszins blij. Al met al dus een matige horrorfilm die mij totaal niet wist te boeien. 2 sterren.

In Dark Nature worden de personages met de angsten geconfronteerd die zich in hun binnenste hebben vastgezet en die van grote invloed zijn op hun gedrag in het dagelijkse leven. Altijd leuk om in een film geconfronteerd te worden met een variëteit aan verscholen angsten die in de loop van de film in het verhaal tot uiting komen. In deze film gaat dat gegarandeerd gebeuren als een groepje angstige vrouwen een wandeltocht door een ruig berggebied gaat maken. Die gaan natuurlijk dingen zien die er niet zijn en dingen zien die er wel zijn maar die door de andere leden van de groep niet worden opgemerkt. Paranoia ligt op de loer en onderlinge kift kan niet uitblijven. In de eerste helft van de film wordt dat scenario prima uitgebuit. De innerlijke afgronden vinden een uitlaat tijdens de tocht door het uitgestrekte en onbevolkte gebied. Het wordt minder interessant als een echte dreiging zich manifesteert. Vanaf dat moment verdwijnt de film in de clichés. Het schimmige en intrigerende spel met psychose en trauma geraakt op de achtergrond. De sfeer die vanaf het begin effectief wordt opgebouwd en voortdurend verontrustend is, verdwijnt gelukkig niet. Met dank aan de setting en aan het aardige acteerwerk van het damesgroepje. Dark Nature heeft een sterke eerste helft en laat het vervolgens lopen. Dark Nature is middelmaat.

"Saai" en "veel te lang uitgesponnen" zijn treffende omschrijvingen om dit weinig imponerende werkje van regisseuse Berkley Brady mee toe te lichten. Slechts de sporadische momenten van sfeer en redelijke opmaak redden het geheel van een lager cijfer. De castleden doen het per definitie niet onaardig, maar het scenario van Brady en Tim Cairo is volstrekt kleurloos en onopvallend, dat de invulling van de personages vervolgens sterk beïnvloedt. De weinig interessante gebeurtenissen en ellenlange opbouw werken uiteindelijk toe naar een finale die evenzeer kleurloos en onopvallend is, waardoor het een extra zuur effect kent dat de opening best intens werd vormgegeven. Brady doet zich er beter aan wat gefocuster te zijn op de genres en minder met de bijkomende drama-elementen, want geregeld valt Dark Nature werkelijk niet door te komen.