Dreaming Walls (2022)

Het Chelsea Hotel in New York was in de hoogtijdagen van de Amerikaanse tegencultuur een beruchte broedplaats voor artistieke geesten. Een select gezelschap van inmiddels bejaarde huurders hield het langer vol, ook toen de muren langzaam begonnen af te brokkelen en een langdurig renovatietraject een absolute noodzaak werd. Dreaming Walls is een even ontnuchterend als mijmerend portret van de kunstenaars die hun laatste dagen slijten in een vervallen droompaleis. Verder lezen

Tegenvaller. En docu over een iconisch hotel waar naast kunstenaars ook veel beroemdheden hebben gewoond. Er worden er een paar genoemd en die zie je alleen in foto's voorbij komen. Vaak moet je dan ook nog raden wie het ook alweer allemaal zijn. Je ziet even Patti Smith, en verder onbekende en voornamelijk vrij oninteressante mensen. Nauwelijks geschiedenis of achtergrond over het hotel zelf. Er worden wat namen van hoteleigenaren genoemd (die mij als kijker niets zeggen) en blijkbaar heeft één van die eigenaren ervoor gezorgd dat de boel dusdanig werd verbouwd dat bewoners een kleinere woning hadden voor meer geld. Je ziet dan ook de gehele docu het hotel in staat van verbouwing. Gezaag en getimmer op de achtergrond, met de kabels uit het plafond, de cementzakken op de vloer en kale muren. Er wordt gepraat over een ruimte in het hotel die nog in oorspronkelijke staat zou zijn uit 1890. Een ongelofelijk prachtige ruimte. Ja, die wil je als kijker dan zien toch? Dat gaat dan helaas niet door. In plaats daarvan zie je de volgende oninteressante bewoner die er van baalt dat zijn muur blauw is geschilderd. Meh.

Het New Yorkse Chelsea Hotel werd in 1884 opgeleverd en was lange tijd ‘the place to be’ voor bon vivants van over de hele wereld. Deze documentaire volgt een aantal oudgedienden die hier al decennialang wonen en te kampen hebben met een ingrijpende renovatie die jaren duurt en door klagende bewoners constant wordt vertraagd. De oude bewoners halen herinneringen op aan de grootheden die hier ooit verbleven en zijn, ondanks de karige voorzieningen (waaronder een lift), niet van plan zich te laten verjagen. Dit was beter uit de verf gekomen in een korte format.