Autumn Road (2021)

De eerste 5 minuten van Autumn Road vormen de beste door uitstekend een mysterieus karakter te scheppen. Het vormt een verbazingwekkend sterke opening voor deze spanningsloze film geregisseerd door Riley Cusick, die tevens een dubbele hoofdrol vertolkt. Spijtig genoeg daalt het niveau na de opening min of meer direct en vervalt Cusick in het eindeloos opbouwen van zijn personages. Hij levert daarbij qua acteerkracht weinig meerwaarde, maar ook Lorelei Linklater loopt nogal verveeld rond. Enige poging tot het oproepen van een mysterieuze of spannende sfeerzetting wordt daarnaast ook genegeerd, ondanks dat het verhaal zich tijdens Halloween afspeelt. Na bijna een uur is er in Autumn Road amper nog wat aan de hand en het geduld van de kijker wordt niet bepaald beloond gedurende de slotfase. De uiteindelijke spookhuisattractie is best schattig ingericht, maar nogal kleinschalig om zo lang op zich te laten wachten. Daarbij komt nog kijken dat Cusick zelf enkel een uilenmasker optrekt en denkt dat daar de angst wel mee aangejaagd zal worden. Al bij al is de film eerder een tragisch dramaverhaal dan een horrorfilm, maar juist de sfeerzetting van de eerste paar minuten moest doorgezet worden. Desnoods had Cusick alle personages wellicht gewoon niet moeten laten opgroeien, want de kinderen acteren allemaal beduidend beter dan de volwassenen.