Le Roi (2020)

Is het werkelijk nodig om in het leven "iemand" te zijn ? Het belet in ieder geval genegenheid, vriendschap, respect en liefde niet als je nu eenmaal geen successen boekt. Antoine is een kluns die alles voor zijn stervende vader over heeft, ook al laat deze zich laagdunkend uit over zijn zoon. "Le Roi" is één van die kortfilmpjes die je aspecten en waarheden over het leven cadeau doet. Terloops: de titel slaat op Elvis Presley of zou Antoine toch de echte koning zijn ?

Antoine Dufont met een "F" woont samen met zijn zieke vader. Antoine is een veertiger en is niet bepaald het toonbeeld van iemand die geslaagd is in het leven. Geen vrouw, geen kinderen, inwonend bij zijn vader en een job die amper een job kan genoemd worden. En tussen vader en zoon is er eveneens gekibbel en veel onbegrip. En toch is de wederzijdse liefde groot wanneer de vader wordt opgenomen in het ziekenhuis en stervende is. Roi is een warme film over liefde en respect voor je dierbaren. Over opofferingen en laatste wensen. Het is een film die de juiste snaar raakt zonder sentimenteel te worden. Mooi verhaald via een Elvisimitatie. Een aantal scènes zijn zeer de moeite, zeker richting einde zoals het telefoongesprek/videocall met zijn vader, de begrafenis ook. Ook de humor wordt niet vergeten. Fijn!