Dolly Parton: Here I Am (2019)

Ik heb niet zo heel veel met country-muziek, om haar toch maar even in een hoekje te duwen. De documentaire geeft echter wel een interessante inkijk in het leven van een interessante vrouw, die echt een heel stuk slimmer is dan hoe ze zich zelf altijd heeft voorgedaan. 'Het domme blondje' spelen blijkt gewoon altijd een gimmick te zijn geweest om zo ver te komen in haar carrière als is gekomen. Zoals anderen ook aangeven zijn de noodzakelijke gesprekjes met 'andere sterren (sterretjes)' niet altijd van toegevoegde waarde, maar toch is de docu zeker de moeite waard. (n.a.v. deze docu ook een concert proberen te kijken, maar dat was wat teveel van het goede voor mij.)

Dolly Parton viert haar 50-jarig jubileum bij de Grand Ole Opry in Nashville, het podium waarop iedere ambitieuze countrymuzikant ooit hoopt te mogen spelen. Dat is aanleiding voor een terugblik op het leven, maar vooral op de carrière van de beroemdste countryzangeres ter wereld. Aan de hand van haar debuutsingle Dumb Blonde en juweeltjes als The Bridge, Coat of Many Colors, 9 to 5 en het onvermijdelijke I Will Always Love You worden we (voor zover dat nodig was) herinnerd aan het feit dat er achter het (bewust) kitscherige uiterlijk van Parton een muzikaal begaafde, intelligente en baanbrekende, zelfbewuste vrouw schuil gaat die fier overeind is gebleven in een periode waarin seksisme meer regel dan uitzondering was. Interessant, ook al is het één grote lofzang waarin geen enkel kritisch geluid te horen is.