Mijn Vader Is een Saucisse (2021)

Deze, hoe kan het ook anders, heb ik samen met mijn dochter gezien. Lekker innig de serieuze verantwoordelijke structuur van mama opzij schuiven en meegaan in de ondoordachte ideeën van de papa. Het helpt natuurlijk dat mama veel in het buitenland zit. Erg fijne familiefilm dus die je doet dromen om het vaste rollen- en verwachtingspatroon overboord te gooien. Willen we dat niet allemaal eens, dat gek doen en echt doen wat je altijd al wou doen, maar gewoon niet meer durft? Omdat het financieel niet kan, relationeel of omdat de maatschappij dat ook niet verwacht van jou. Johan Heldenbergh heeft wel wat meer in zijn mars dan dit, maar kan me voorstellen dat dit een leuk tussendoortje was. Onderhoudend en grappig bij momenten, zeker ook de opmerkingen van de meer volwassen dochter Fien. Fijn einde ook dat gelukkig niet de melige onrealistische toer opgaat, lekker down to earth met een prima compromis. Even dacht ik dat zijn carrière van de grond ging gaan met die rol van Bergerac. Gelukkig deed dit dat niet.

Zoë [Savannah Vandendriessche] heeft moeite om haar draai te vinden op de nieuwe school. Het helpt niet dat thuis iedereen vooral met zichzelf bezig is: haar vader Paul [John Haldenberg] heeft een saaie baan bij de bank, haar moeder [Hilde De Baerdemaeker] reist de wereld af zaken te doen voor de bonbonfabriek van haar vader [Serge-Henri Valcke], zus Fien [Jade de Ridder] is de ijdelheid zelve en broer Kas [Ferre Vuye] gaat volledig op in milieuactivisme. Tot een ‘tweede oerknal’ Paul doet besluiten om zijn baan op te zeggen en een oude droom na te jagen: een acteurscarrière! Zoë leert zo een andere kant van haar vader kennen. En onvermijdelijk ook van haar familie, … en haarzelf! Een heerlijk familiedrama dat het cliché van “even terugspoelen” een originele impuls geeft en een hartverwarmende, maar luchtige boodschap heeft over het belang van familie en samen zijn.