Striking Vipers (2019)

Afschuwelijke aflevering. Duidelijk een geestelijk duplicaat van San Junipero, een van de populairste afleveringen van Black Mirror - die mij ook al niet echt kon bekoren. Nu de coming-out (of in ieder geval bi-curiousness) van twee mannen als main focus en welk betere manier om dat langs een typisch mannelijke bezigheid (gamen) te laten ontwikkelen. Eentje is gesettled en burgerlijk, de ander succesvol en onafhankelijk maar beiden onbevredigd in hun levenspad. Het duurt even voor het balletje rolt en mijn ergste bezwaren zijn dat het allemaal wel erg transparant in werking wordt gezet maar vooral: hoe veel tijd en herhaling de aflevering ervoor nodig heeft. Die scene in het restaurant tussen man en vrouw is voor mij exemplarisch voor de aflevering als geheel. Een dialoog waarbij ieder woord-tegenwoord eigenlijk constant herhaald wordt, (“Is er iets?” “Nee, er is niets”, “Echt niet?” “ Nee, echt niet”) zonder enige ontwikkeling. Alsof niet alleen het idee te simpel is voor een aflevering, ze hebben er ook nog (slecht geschreven) filler voor nodig om dat uurtje mee vol te krijgen. Over de speelduur dus eigenlijk hetzelfde principe: aantrekken-afstoten, ontkennen-toegeven, met een makke ontknoping als kers op de taart. In het wat homofober land als Amerika moet je de kijkers misschien wat meer bij de hand nemen, ik vond het op een gegeven moment een vervelende herhaling van zetten worden. Ook de inzet van minderheden voelt oppurtunistisch, met name in het spel zelf, waar het acteerwerk werkelijk om te huilen is. Slappe aflevering die veel te lang om de toch al best wel lauwe brij heendraait. 1,5*

Ik had het kunnen weten. Op een aantal afleveringen na steeds ontgoochelend de Black mirror afleveringen afgesloten. Ook nu weer... Ik keek nochtans tegen beter weten in uit naar seizoen 5, maar echt beter is het voorlopig niet. Het plot is eigenlijk te belachelijk voor woorden. Twee beste maten ontdekken via lookalike van Mortal Kombat of Street Fighter in de VR dat ze homo zijn. Kan het nog gekker? Wat volgt is veel herhalingen in de VR en tussen al het oeverloze gepieker door waarbij clichés niet geschuwd worden. Gaap, vrij vervelend allemaal. De confrontatie is wat ze is en de film eindigt zoals Black mirror vaak eindigt: binnen het compromis gaat ieder zijn eigen weg en het leven gaat gewoon door. Filmpje heeft weinig om het lijf, intrigeert totaal niet. BM onwaardig, jammer. Nog twee te gaan dan maar?

Een aardig concept wel, maar het voelt ook wel beetje geforceerd om een hip maatschappelijk thema erin te breien. Dan wordt het eigenlijk een vreemdgaan-story die we al ontelbaar keer gezien hebben, maar dan in de virtuele setting. De 'reallife' drama is enorm standaard. De techniek met het knopje op het hoofd hebben we ook al vaker in BM langs zien komen. Het duurt te lang om boeiend te blijvend, voor zover het dat al was. Acteerwerk ook matig. Leuke poging, en ook weten ze er weer een geinig einde aan te maken, maar geen glansrijk begin van een nieuw seizoen.