Smithereens (2019)

Ja sorry hoor, dit heeft voor mij geen ene fluit met waar Black Mirror om draait te maken. Het gevaar van naar je schermpje kijken/er verslaafd aan zijn, maar dat dan laten zien door een vergezocht probleem te wrappen in een spanningsloos langdraderig standaard hostage-mini-dramaatje. 2*

Schraal deel. Een deel dat ook maar amper deel lijkt uit te maken van de reeks, want zo héél veel scifi valt er niet in te ontdekken. Zelfs voor het techdoom aspect moet je al ver zoeken. Veel verder dan wat halfbakken gerecycleer van bekende riedeltjes (boehoe social media en let op mijn telefoons achter het stuur) komt men niet. Wat dan overblijft is een nogal taai en pover uitgewerkt kidnappingsverhaaltje. Het ontbreekt deze film aan een serieuze spanningsboog, goeie acteurs of pakkend drama. Het voelt vooral erg plichtsmatig en ongeïnspireerd aan, alsof het een verplicht nummertje geworden is. Het zou me niet verbazen moest dat ondertussen ook gewoon het geval zijn. Ik had al niet veel met de reeks, maar het lijkt alleen maar verder af te glijden. Erg jammer allemaal want in de kern zou men hier zoveel moois mee kunnen aanvangen. Erg moeilijk kan het toch niet zijn om een regisseur te vinden die wél z'n stempel kan drukken, of een verhaal te verzinnen dat wél iets inhoudelijks te vertellen heeft? Gelukkig bestaat deze laatste lichting maar uit drie films. 1.5*

Beste deel van het nieuwe seizoen. Ik snap echt niet waarom gezegd wordt dat dit qua stijl o.i.d. geen zgn. ''typische'' Black Mirror is. Dat is-ie juist wel wat mij betreft. 'Smithereens' toont ons (wederom à la BM) in wat voor een doorgeslagen onpersoonlijke maatschappij m.b.t. technologie, social media, etc. we leven + daarbij opgeteld wat menselijke zaakjes die met alles in verband staan. Dit is wat mij betreft alles behalve een kidnap-verhaaltje. Ja, spannende episode, goed uitgevoerd, mooie locaties en klasse geacteerd.