Monky (2017)

Een wat apart verhaal die toch wel origineel was, maar toch wel de moeite om gezien te hebben. De cast deed het prima en visueel was het ook mooi. De aap was goed gemaakt en zag er geloofwaardig uit. Ik dacht eerder dat een nogal dom verhaal ging zijn, maar het was nog een serieus thema, zeker voor een jeugdfilm. Toch wel aangenaam verrast.

Frank [Julius Jimenez Hugoson] is enorm verdrietig wanneer zijn zusje Saga [Nina Âkerlund] sterft als gevolg van botkanker. Gedurende haar hele leven was ze gefascineerd door apen en gedroeg ze zich ook al een aapje, waardoor ze de liefkozende bijnaam Monky kreeg. Vlak na Saga’s dood ontdekt Frank een aapje dat hem zo doet denken aan Saga dat hij zichzelf en zijn ouders [Johan Petersson, Frida Hallgren] ervan overtuigt dat dit de reïncarnatie van zijn zusje is. De familie neemt Monky in huis, maar Franks oma [Ing-Marie Carlsson] heeft zo haar twijfels. Schetst een prachtig beeld van een gezin dat de excentriciteiten van een kind volledig omarmt, maar ook hoe ontzettend zwaar is om je kind of je zusje los te laten. Ondanks het pittige onderwerp is dit een familiefilm bij uitstek, vol momenten van warmte en met een uiterst ontroerende ontknoping.

Wel een leuke jeugdfilm over een aapje waarvan het gezin denkt dat het de reïncarnatie is van het overleden zusje. Nogal beperkt uitgewerkt, maar het blijft wel vermakelijk. In dergelijke films heb je ook vaak te maken met bad guys, maar die waren er niet echt. De grootmoeder doet dan wel even lastig en dat gezin van die verwaande kaalkop had best die rol op zich kunnen nemen - aanleiding genoeg denk ik zo - maar dat gebeurde dus niet. Het had nochtans een heerlijk avontuur kunnen worden. Nu bleef het een nietszeggend afgeraffeld boeltje. Het thema situeert zich dan eerder in het loslaten van een verlies, maar blijft los hiervan erg luchtig. Voor dat laatste zorgt het aapje wel met al zijn fratsen en deugnieterijen. Niet slecht, maar het mocht wat pittiger allemaal.