Da Hong Zha (2018)

Het spannendste aan Air Strike is de mah yongg wedstrijd - en zelfs díe heeft 'n voorspelbaar einde. Voor de rest: Bitter slecht nagesynchroniseerd, zelfs als er Engels gesproken wordt. Daadwerkelijk elk cliché uit welke oorlogsfilm dan ook komt voorbij. Chinees "acteerwerk" dat nog uit de tijd van de stomme film dateert. Verhaal is volkomen stuurloos. CGI om te huilen. Één ongeloofwaardige stunt met 'n wankele vrachtwagen. 'n Kung-fu-knokpartij van ongeveer twee minuten waarbij niemand een schrammetje oploopt. Bommenwerpers die merkwaardig genoeg alleen in de rechtervleugel geraakt worden. O, en iedereen z'n beste vriend/broer/teamgenoot sneuvelt door de daden van welgeteld één Japanner en de film maakte zoveel indruk op me dat ik NU al vergeten ben of ie dood gaat op het eind of niet. Absoluut dieptepunt voor Willis en waarom Brody in dit wanproduct verzeild is geraakt is me een volslagen raadsel. Zero*) points... *) Pun intended: Deze ene keer ben ik vóór de Japanners.

Oorlogsfilm uit de B categorie, geeft alleen de uitdrukking `rare chinees' een diepere betekenis. Materiaal voor wel drie uur, bij elkaar gepropt voor anderhalf uur, waardoor dit oogt als een volstrekt incomplete maar desondanks overvolle haastklus. Zelden een film gezien ook die zo slecht gemonteerd is. De emotionele, dramatische scènes zijn vaak onbedoeld hilarisch, en dat zal de bedoeling niet geweest zijn. De talloze special effects bij al die gevechten ogen weliswaar erg modern maar ook onecht, doen vooral terugverlangen naar de tijd dat dit soort scènes gewoon nog in het echt werden opgenomen. Enkele Amerikaanse sterren zijn ingehuurd voor ondankbare rollen. Bruce Willis oogt wat minder verveeld dan bij zijn laatste films, maar het is nog steeds niet best wat hij laat zien. Dochterlief Rumer staat vooraan vermeld bij de begintitels maar loopt slechts enkele seconden door het beeld. Oscarwinnaar Adrien Brody komt er met een bijrol van niets helemaal bekaaid vanaf, wat is er toch met hem gebeurd? Gewoon een slechte film dus, enkel interessant als je dol bent op curieuze producties.

In 1937 en 1938 probeert Japan het Chinese volk op de knieën te krijgen met een spervuur aan kogels een nimmer aflatende hoeveelheid bombardementen. Centraal staan de bewoners van een dorpje waar een vete gaande is over een theehuis en dat zich opmaakt voor een Mahjongtoernooi. Bruce Willis speelt de Amerikaanse militaire adviseur die jonge, Chinese piloten moet klaarstomen om hun leven te wagen om de Japanners te stoppen en er is een verhaallijntje gejat uit Wages of Fear, inclusief de lerares van een weeshuis dat met een aantal kinderen op de vlucht is geslagen. Adrien Brody komt ook nog opdraven in dit vaak verwarrende en qua special effects lachwekkende oorlogsepos. Als de belachelijke en totaal niet overtuigende luchtgevechten en overdreven explosies je kijklust niet ontnemen, dan doen die jengelende kinderen dat vast wel. Ouderwetse propaganda van het treurige soort.