Dope (2015)

Zalig filmpje. Weer eens wat anders. Een high school nerdfilm met een achtergrond in South Central. En dan ook nog eens met een 90s hiphop fetish, inclusief soundtrack. Wow. Verhaaltechnisch niet meer of minder dan de normale stompzinnige jongerenfilm, maar met veel meer originaliteit uitgewerkt. Daarnaast wat leuke filmische geintjes. Hop, gewoon 4 sterren.

"I have my Harvard interview tomorrow. We're not going to a drug dealer's birthday party" Dope is een knappe en originele coming of age film over het opgroeien in één van de ruigste buurten in Los Angeles. Dat klinkt zwaar, maar regisseur Rick Famuyiwa geeft er zijn eigen draai aan en de film heeft een vlotte en bijna luchtige sfeer over zich. De film straalt veel plezier en zelfvertrouwen uit, en je kunt zien dat het echt een persoonlijk project is voor Famuyiwa. De film bruist en barst van de energie. Malcolm woont in Inglewood, maar hij weet er zich toch aan te onttrekken. Hij heeft perfecte schoolresultaten en het is zijn droom om naar Harvard te gaan. Hij is fan van de hiphop uit de jaren negentig en kleedt zich ook zo. Als hij samen met zijn twee vrienden Jib en Diggy naar een verjaardag van een drugsdealer gaat loopt alles in het honderd. Het zou jammer zijn om te veel over het plot te gaan vertellen, maar de komische situaties stapelen zich op. Gelukkig trapt Famuyiwa niet in de val om er helemaal slapstick van te maken. Hij houdt op belangrijke momenten de film met beide benen op de grond, en Dope heeft naast de ontelbare grappige situaties ook echt wat te vertellen over het leven in zo'n wijk. De metaal detectoren op school worden in deze film gebruikt voor een aantal komische momenten, maar het is eigenlijk hemeltergend dat ze er moeten staan. En hacken en drugs dealen is fout, maar als het zoveel leuke situaties oplevert dan knijp ik een oogje dicht. De afsluitende monoloog van Malcolm past helemaal binnen het verhaal, en als college essay is het een voltreffer heb ik het idee.