Foreign Intrigue (1956)

Mystery noir waarin de plot uiteindelijk toch wordt aangedreven door een MacGuffin. In dit geval is Mitchum op zoek naar de identiteit van de geheime vazallen van Hitler. Sowieso is het hele idee fictie dacht ik. Aangezien Hitler voor zover ik weet nooit plannen heeft gehad om de USA te veroveren. Maar het schept natuurlijk een samenzweerderig gevoel en betrokkenheid bij de Amerikaanse kijker. De strijd tegen het nazisme lag ook nog redelijk vers in het geheugen 11 jaar na het einde van WO II. Ook worden vier ‘vazallen’ genoemd die historisch effectief een rol gespeeld hebben in aanloop naar en tijdens WO II. Daarbij wordt Nederland genoemd met Mussert (NSB) en ook België met Léon Degrelle (Rex). Dat waren historisch gezien geen rijke industriëlen (zoals de zgn. geheime vazallen) maar wel extreem-rechtse (collaborerende) politici. Mussert werd na de oorlog geëxecuteerd en Degrelle zou nog een jaar of 50 in ballingschap leven o.a. in het Spanje van Franco. Maar genoeg over de politiek. Het is een goeie spionagethriller dankzij een Mitchum die zich als een vis in het troebele water voelt, de mooie fotografie op Europees vasteland (Nice, Wenen, Monaco, Stockholm) … En er is ook een fijne intieme soundtrack die een soort onrust creëert: contrabasriffje, wat percussie en een sporadische sax. Het verhaal heeft een open einde. En dat is ook wel te verwachten met intriges op dit niveau.