Opinions

Na veel gehoord te hebben eens opgezet, maar helaas kwam ik er al weer snel achter dat het zoals al die andere documentaires weer volledig zwart/wit is en men je een bepaalde richting op probeert te duwen, het ene is heel slecht en het andere is heel goed en er is geen middenweg.

Kun je een topatleet worden met een plantaardig dieet? Ik denk dat daar geen twijfel over bestaat maar hoeveel wereldkampioenen eten wel vlees? Daar heeft men het niet over. Verder zie je dan weer mensen die twee steaks per dag eten zeven dagen per week. Ik hoef dit niet te zien om te weten dat zoiets heel ongezond is dat lijkt mij toch echt common sense. M.a.w. het vliegt van het ene naar het andere uiterste.

Ook ja eerst kon ik 100 kg drukken met m'n benen en nu ik gestopt ben met vlees eten 200 kg. Dat gaat natuurlijk werkelijk nergens over en is totaal ongeloofwaardig. Als er al verschillen zijn zijn ze waarschijnlijk zo klein dat je ze enkel kunt meten.

Nu ben ik zelf 5 jaar lang vegetariër geweest en ben ik zelf een aardige atleet en sinds kort eet ik weer vlees, maar wel gebalanceerd. Dus ik eet veel plantaardig maar af en toe ook kip en rundergehakt maar ik werk zeker geen hele steaks naar binnen en ik moet zeggen dat ik niets merk. Ik voel me nu ik al een tijdje vlees eet exact hetzelfde als toen ik plantaardig at en mijn sportieve prestaties is werkelijk niets aan veranderd.

Uiteindelijk gaat het om de balans: 's ochtends een broodje preparé, 's middags een hamburger en 's avonds een steak lijkt mij toch vrij logisch dat dat een slecht dieet is en dat zal iedereen hier beamen. Maar om de dag een keer gehakt in de pan of een keer spek met eieren als ontbijt lijkt mij echt geen enkel probleem.

Dit soort documentaires zijn dus compleet nietszeggend, wanneer komt er eens eentje die echt de waarheid verteld en die beide kanten belicht, de voor -en nadelen?

Heerlijk donkere film dit die ook nog eens totaal niet voorspelbaar is. Ik had al verwacht dat iedereen zou zeuren over het einde maar vaak bij dit soort films zit je heel de film lang te wachten tot het einde en dan kom je er eindelijk pas achter wat er is gebeurd (zie bijv Prisoners die ik desalnietemin ook geniaal vond maar voor andere redenen). Dat dit al halverwege de film in gang werd gezet kwam voor mij als een totale verrassing en vond ik echt geniaal.

De langdradigheid waar iedereen het over heeft kan ik mezelf totaal niet in vinden ik heb me echt geen moment verveeld. Sterker nog hij had van mij zelfs nog wel langer mogen duren en ik was dan ook teleurgesteld toen ineens de aftiteling verscheen.

Ik moet wel zeggen dat ik nooit fan ben geweest van Ben Affleck, ik vind hem nooit zo overtuigend maar de rol van Amy was echt geweldig en die maakte zijn aanwezigheid ruimschoots goed.

En tuurlijk is het allemaal heel ver gezocht maar dat is juist het beste aan deze film want daardoor blijf je constant denken, dus kort samengevat:

Dit is echt weer eens een heerlijk ouderwetse mindfuck film waar ik lang op heb zitten wachten en een verademing na het zien van al die andere amerikaanse bagger die de laatste tijd uit Hollywood komt.

4* dik verdiend.