Opinions

Teleurstellende verfilming van het overtuigende boek van King. Vergelijken van boek met film is altijd lastig, maar wat het boek sterk maakt ontbreekt volledig in de serie, namelijk de chemie tussen George (Jake) en Sadie. Daarnaast worden zaken toegevoegd zonder toegevoegde waarde, wat voornamelijk geldt voor de irritante rol van Bill. Ook hier speelt Franco (weer) een saaie rol waarbij zijn lot me als kijker koud laat.

Daar waar seizoen 1 nog wel tot het einde bleef boeien was er in dit verhaal simpelweg te weinig te vertellen. Er zijn te veel afleveringen en na halverwege wordt het langdradig en bloed de serie dood, met nog wel een positieve uitschieter (de 1 na laatste aflevering). Verder blijven de rollen van Vasace en zijn zus wat onderbelicht, het zijn in feite maar kleine bijrollen. Pluspunt is wel dat Criss een uitstekende hoofdrol speelt.

Dit seizoen begint veelbelovend met interessante karakters, goede cast ook (m.n. Quinto en Cromwell spelen sterk) en prima setting. Met een aflevering of hooguit 10 was het verhaal allang verteld, maar omdat het seizoen echt te veel afleveringen kent bloedt alles dood. De climax is dan ook niet boeiend meer en zeker ook niet meer spannend.

Seizoen 1 was al sterk, maar dit seizoen is zowaar nog beter. Daarnaast zitten er enkele buitengewoon goede afleveringen tussen met als uitschieter Golden Frog Time. Een script waar je een film van zo kunnen maken maar dan in één afleverig gestopt, met dus een enorm tempo.

De serie moet je niet te serieus nemen maar het script is, hoe onwaarschijnlijk soms ook, ontzettend vlot en scherp en de karakters zijn geweldig. Giamatti en Lewis zijn aan elkaar gewaagd en leveren fantastisch werk. Wat hun karakters zo interessant maakt is het spelen met goed en slecht, en bevinden zich in een grijs gebied waar de scriptschrijvers zich lekker in uitleven. De bijrollen, Siff en Akerman voorop, zijn daarnaast ook erg sterk.

Teleurstellende serie die traag verloopt en waarbij de afleveringen bijna allemaal hetzelfde zijn. Het geneuzel rondom Walter en zijn vrouw zijn vermoeiend en daar lijkt soms geen einde aan te komen. Paul is vrij irritant en is niet opgewassen tegen Cranston als acteur. Wat wel de moeite waard is, is de rol van Cranston; de serie moet het van hem hebben; alles eromheen is niet zo sterk.

Wat onevenwichtige maar wel vermakelijke en originele superhelden serie. Maffe scenes worden afgewisseld met serieuze scenes en er is ruimte voor komedie en drama, maar de serie blijft luchtig. DE cast is prima de altijd charismatische Dalton doet de serie goed.

Sommige scenes dwarrelen wel erg af van het plot, eigenlijk zijn er ook te veel afleveringen. Seizoen 2 mag korter maar de eigenzinnige draai mag behouden blijven.

Seizoen 2 is gelukkig beter dan het matige eerste seizoen, dat wel degelijk potentie had maar tekort schoot op te veel onderdelen. Er zat te weinig lijn in het vrij warrige verhaal en de karakters waren vrij irritant.

In dit tweede seizoen is het verhaal wat strakker en boeiender. De cast is en blijft matig, op Jane na, visueel is het prima. De opbouw naar climax is aardig toch had de afronding wat eerder kunnen komen. Ik hoop dat de stijgende lijn naar het derde seizoen zich voortgezet, kan nog wel wat worden dan.

Erg sterk tweede seizoen met een goed verhaal, boeiende karakters en een ongelooflijk gevoel voor detail. Er zit net wat meer tempo in het tweede seizoen en de aankleding en muziek zijn nog net wat beter. Knap ook dat werkelijk ieder shot er prachtig uitziet. de makers flirten wat met een ufo maar doen er verder weinig mee; bijna nonchalant en heerlijk vervreemend, net als de karakters..

Na twee fantastische seizoenen, waarbij met name het tweede seizoen geweldig was, is dit derde seizoen een stuk minder. Het idee is hetzelfde, maar de uitwerking op alle fronten minder. Het verhaal heeft niet genoeg vet op de botten om 10 afleveringen te boeien, spannend wordt het eigenlijk ook niet en qua humor werkt het ook niet echt. Zelfs visueel en qua muziek is het wat minder, maar nog steeds erg sterk en blijft bijna een reden op zich om deze serie te kijken.

Leukste rol is voor Stuhlbarg die niet weet waar hij het zoeken moet, de zielepoot. Geweldig gespeeld. Thewlis speelt een echt typetje en doet dat uitstekend. Hij brengt wat jeu, wat ook wel nodig is.

De grimmige sfeer is aardig en enkele bijrollen zijn redelijk tot aardig maar het hoofdpersonage, Gordon - gespeeld door McKenzie, is om te janken. McKenzie blijkt een belabberd acteur en kan deze serie totaal niet dragen. De kinderachtige slechterikken, matige dialogen en de vaak knullige manier waarop 'problemen' zich oplossen maken het er ook niet beter op.

Mooi slot van een serie die uitblonk in het neerzetten van het tijdsbeeld en de chemie tussen de karakters, waarbij de wisselwerking tussen Shaw en Ingleby steeds beter werd en tot een goede climax kwam in dit seizoen. Jammer dat Shaw te oud werd voor de serie (zoals hij zelf aangaf wilde hij niet een bejaarde politieman spelen) want hij heeft een veel charisma en speelt altijd met veel flair, iets wat in veel Engelse detectives een gebrek aan is.

Niet echt magische serie over magie. Het gaat vooral over de relatie tussen Norrell en Strange en hun verschillende opvattingen over magie. Terwijl er veel over wordt gepraat gebeurt er weinig. De serie ziet er ondanks het beperkte budget prima uit (iig qua setting) en de cast is goed. Als 3 delige serie had dit beter gewerkt.

Atkinson probeert hier vooral geen Bean te zijn, voornamelijk door heel serieus te kijken. Hij kan de serie totaal niet dragen, al wordt hij ook niet geholpen door het lege karakter dat hij speelt. Dat iedereen Engels spreekt in Frankrijk is lachwekkend en blijft storend. De gezapige verhaallijnen zijn daarnaast inwisselbaar en niet verrassend.

Hele aardige afsluiter van een serie dat twee redelijke seizoenen kende die met name visueel knap waren en goed geacteerd; het verhaal was niet altijd sterk. Dit seizoen kent een wat hoger tempo, is qua verhaal wat sterker en Dalton trek de serie hier naar zich toe. Al draait het natuurlijk weer om Green, die veel van zichzelf geeft in haar intensieve rol. De personages krijgen in dit seizoen eindelijk de inhoud die ze tot dan toe miste.

Geweldige serie waarbij ze op het hoogtepunt wilde stoppen, ik denk dat dat aardig is gelukt. Het is niet het beste seizoen, maar je kunt niet zeggen dat het aan het inkakken was. De finale wordt veelal gezien als mislukt, maar is heerlijk gedurft en net anders en past wat mij betreft uitstekend bij deze serie.

De vrij absurde humor is niet voor iedereen, maar origineel is het zeker, knap ook hoe de cast op mekaar ingespeeld was.

Alleen al de aflevering The Reverse Peephole rechtvaardigt dit seizoen overigens!

De serie biedt een opening naar een vervolg, die er niet zal komen. Het is niet slecht, het haarstukje van Patton is dat overigens wel, maar er zitten te veel onafgewerkte verhaallijntjes in en de spanning is ook ver te zoeken. Swamp Thing zelf is ook niet eng en heeft geen dreiging, wat jammer is. Daarnaast is het ook wel erg serieus allemaal.

De koek was al even op in deze net iets te soapachtige serie. Hauer trekt als altijd iedere scene naar zich toe en is een lichtpunt in dit verder matige seizoen. Jammer dat O'Hare (Russell Edgington) niet meer mee doet, redder van voorgaande seizoen.

Voorspelbare zombieserie die nergens weet te verrassen en vooral erg traag is, met oninteressante karakters en matige dialogen. De karakters zijn erg stereotype en de melodramatisch scenes zijn slepend. Daarnaast zijn de zombies erg traag en totaal niet dreigend, men kan steeds gewoon weglopen maar komen onnodig is benaderde situaties terecht. Dit levert soms lachwekkende scenes op.