Historische correctheid in films

Ik merk dat sommige films worden afgerekend omdat ze historisch niet correct zouden zijn. Dan is mijn vraag: 'moet dan wel?' Bij documentaires wel natuurlijk, maar is een dichterlijke vrijheid niet af en toe toegelaten? Als je een doorsnee epos of biopic maakt moet dat in grote lijnen wel juist zijn natuurlijk omdat je toch een gebeurtenis of een figuur enigzins correct wil weergeven. Maar het moet in de eerste plaats ook een goeie film opleveren.

'Night to remember' bvb is correcter dan 'Titanic' uit 1997, maar die laatste is veel populairder. En het gebruik van verschillende acteurs voor één rol in 'I'm not there' is toch creatiever dan bvb de film 'Marie Antoinette'. En ik vind de Robin Hood door Errol Flynn (Adventures of Robin Hood) toch leuker dan die door Kurt Russel (Robin Hood).

Historische correctheid in films een must of toch liever creativiteit?

Liever een mooie film met wat historische foutjes dan een saaie film die helemaal correct is.

Maar het moet ook niet te gek worden, stel dat er een nieuwe Titanic film komt, en in die film zou het schip niet zinken en iedereen zou het overleven.... dan zou die film ook door niemand serieus genomen worden denk ik.

Goed topic. Ik zou graag zien (horen) dat films die bv. in Duitsland W.O. II spelen en waarin de Duitsers Engels spreken, correct nagesynchroniseerd zouden worden. Dat is één.

In geval van ANtR vs T kies ik voor de eerste. Titanic heeft dan een indrukwekkender... Titanic, maar ANtR is een strakke film zonder 'poespas'.

In Marie-Antoinette wordt trouwens toch modern pop music gebruikt en geen (ik noem maar wat) klavecimbel? Maar zoiets hangt ook gewoon van de insteek af; is het de bedoeling een realistisch epos te maken, dan mag je daar op letten en over gaan vallen. Moet het slechts entertainment zijn of wil de regisseur er een eigen draai aan geven, dan zou je dat van tevoren goed moeten kunnen inschatten, en dan weet je welk 'risico' je loopt als je toch gaat kijken...

En zelfs bij docu's kan er voor een meer kunstzinnige invalshoek gekozen worden, bv. De Leugen (2010) met al die gezongen liederen van de betrokkenen...

Moest er een psychopaat op de Titanic zitten die er eigenlijk voor gezorgd heeft dat de boot zou zinken en het deed lijken op een accident met een ijsschots, zou er wel volk naar komen zien als het goed gemaakt is. Een boot die niet zinkt is sowieso minder interessant.

Je kunt je ook afvragen wat historisch correct is. Je haalt zelf I'm Not There al aan. Misschien zegt die film van Todd Haynes wel veel meer over Bob Dylan dan de enorm correcte (maar ook prachtige) documentaire No Direction Home. 't gaat er maar net om wat je specifiek over wie of welke tijd wilt vertellen. Film is altijd subjectief.

Hangt een beetje van de insteek af. Meneer Bungel geeft met Marie-Antoinette een mooi voorbeeld. Popmuziek gebruiken is historisch incorrect, maar wel dé manier om het makkelijke, luxe leventje van de Franse adel van vlak voor de Franse Revolutie te laten zien. Ik heb tijdens mijn studie (geschiedenis) nog wel eens moeten lachen om medestudenten die 300 kut vonden, omdat hij historisch incorrect is qua aankleding en dergelijke.

Ik moet wel zeggen dat ik het juist wel kan waarderen wanneer men probeert om een historisch verhaal zo correct mogelijk probeert te brengen. Rome is een mooi voorbeeld. Dat daar dan mooie, blauwe glazen Ikea schalen voorbij komen, kan ik ze best vergeven.

In biopics vind ik het doorgaans toch wel fijn als men het verhaal van twee kanten laat zien en alles niet te rooskleurig laat lijken waar dit niet het geval was. Verder hangt het gewoon van de insteek van een film af, een serieus historisch drama moet zo min mogelijk fouten maken, terwijl een over the top actiespektakel als 300 gewoon lekker weg moet kijken.

Ja.

In Rome wordt er ook best vaak een loopje genomen met de feiten, puur omdat het dramatisch interessanter is of zo beter uitkomt.

Het maakt me bij weinig uit als er maar geen al te rare dingen in voorkomen.