Yashagaike (Demon Pond) (2005)

Japan

Fantasy

130 minuten

geregisseerd door Takashi Miike

met Kenichi Endo, Ryuhei Matsuda en Tetsuro Tamba

Demon Pond is een modern verhaal over een man die z'n vermiste vriend zoekt. Het wordt een magische reis waarin hij vreemde wezens en een prinses met een gebroken hart ontmoet. Conflicten tussen vertrouwen en wantrouwen en plicht en lust komen uiteindelijk samen in een finale die realisme en surrealisme in elkaar doet overlopen.

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Heb hier erg veel zin in, gebaseerd op een toneelstuk dat ook door Miike was geregisseerd. Het plot en de acteurs klinken iniedergeval goed. De ondertitelde (engels) dvd is sinds 13 mei verkrijgbaar.

Uhm ja wat moet je hier nu mee??????

Een toneelstuk uitgevoerd met publiek en dat dan opgenomen. Over de cinematografie hoef ik het dan ook verder niet te hebben. Gewoon om de zoveel tijd van camera verwisselen. Belichting is verder oké, decor ook wel al veranderd het nooit. En sommige kostuums zagen er schattig uit.

Maar wat een droogkloterigheid zeg. Qua verhaal is het niets, ook totaal niet belangrijk. Acteurs acteren ook echt als toneelacteurs. Er worden dialogen op hoog tempo afgevuurd, zo hoog dat het soms moeilijk was het allemaal te volgen. En dan, dan is 130 minuten toch wel een lange zit. Zat het laatste half uur ook heel wat te draaien.

Echt slecht is het niet, goed ook niet. Het is een toneelstuk en daar moet je gewoon van houden. Als toneelstuk best in orde maar als film compleet bezopen. Ik zou het ook aan niemand kunnen aanraden, wel aan vele afraden. Voorlopig maar een veilige 3, weet gewoon nog niet helemaal wat ik er mee aan moet.

3*

Miike, de man die alles wel eens wil gedaan hebben ... of gewoon alles doet.

Na een gelijkaardig project van Lynch had ik weinig zin in deze film. Registraties van toneelstukken zijn vaak weinig boeiend, bleek toen. Demon Pond duurt dan ook nog eens een volle 130 minuten.

Begin was best lastig in te komen, het verhaal gaat traag, is redelijk down to earth en het podium best karig. Veel gebeurt er inderdaad niet met de camera, toch zijn sommige standpunten best mooi gekozen.

Halverwege begint het dan toch goed open te bloeien. Verhaaltje zelf wordt interessanter, bij momenten krijg je meer een Dogville gevoel dan dat het puur toneel is, iets wat de film toch veel makkelijker kijkbaar maakt (en Lynch's project ondoorkoombaar).

Scenes met de princes en het einde met de dorpelingen zijn zelfs best intens en laten het toneel bij momenten gewoon vergeten. Verhaaltje is aardig, aankleding best mooi, goed gebruik van muziek en bij momenten toch best grappig ook.

Fijne acteurs verder, met een Matsuda en Endo die er toch altijd staan, film of toneel, maakt ze niet veel uit.

Uiteindelijk geen moeite gehad met de lengte, tweede deel vond ik best sterk, begin is jammer genoeg iets te taai. Kleine 3.5*, blijft verder natuurlijk wel gewoon een toneel registratie, maar Miike tovert toch weer een konijn uit zijn immer verbazende hoed.