2032. Zes astronauten staan in een cirkel in het lanceerstation. "Wie van jullie andere prioriteiten heeft dan het redden van de mensheid, kan maar beter wegwezen nu", zegt de commandant. Geen van de zes verroert zich. Dan gaan ze aan boord. De Daedalus staat op het punt te worden gelanceerd. Over een maand of zeven zullen de drie vrouwen en drie mannen de eerste mensen op Mars zijn. Homo sapiens wordt de eerst 'multiplanetaire' soort. Wat voor ziekten er ook op aarde zullen uitbreken, hoe groot de meteorieten ook zijn die de aarde zullen treffen: onze soort zal voortbestaan.
Wat slecht. Dit is toch vooral een saai en langdradig promofilmpje van Elon Musk voor zijn bedrijf SpaceX. In 2033 is volgens deze docu zijn bedrijf de monopolist op het gebied van ruimtereizen en krijgt het geld van de overheid voor ruimtereizen. De 'film' zit boordevol met nepinterviews, diverse malen met Elon Musk, over deze reis naar Mars. Het zijn er dermate veel dat ze op den duur ontzettend vervelend worden.
Het acteerwerk is niet best, de voice-over is kurkdroog, en ook de melodramatische en theatrale toon gaat heel snel vervelend worden. Je zou een mix van werkelijkheid en fictie verwachten, maar dit is pure fictie verpakt als nepdocumentaire. Wetenschappelijk gezien word je er niet wijzer van, de ideeën die deze nepdocu uitwerkt kan iedereen wel bedenken. Het is meer fantasy dan scifi, dermate gedramatiseerd dat het niet onderdoet voor een TV-film van B-niveau.