Los Insólitos Peces Gato (2013)

Nogal rommelig in het begin, met door het beeld lopende en fluks pratende vrouwen (wie is wie ?) en het duurt wat voor we het gezicht van het hoofdpersonage te zien krijgen maar nadien komt er gelukkig wel duidelijkheid en worden de karakters beter toegelicht zonder dat het echt veel indruk maakt. In het tweede deel van de film sluipt er toch emotie in en bepaalde scènes (de strandscènes bijvoorbeeld) kan je wel geslaagd noemen. Het slot onderlijnt het best het trieste van het verhaal. Zeker niet de beste film over dit onderwerp, maar toch met een zekere originaliteit. Een kleine 3,5.

Ontwortelde families in een laatkapitalistisch Mexico. De jonge Claudia (Ximena Ayala) is in de openingsscènes een sfinxachtige schoonheid die in haar alledaagse monotonie gekweld wordt door de afwezigheid van iets of iemand. Claudia ontmoet tijdens een ziekenhuisopname de doodzieke Martha (Lisa Owen), die een klein legertje aan kinderen verwekte bij verschillende vaders. De zorg- en vriendschapsrelatie tussen de gesloten twintiger en de wereldwijze moederfiguur kabbelt lekker door, met een plot dat weinig grootse ontwikkelingen heeft maar wel veel aandacht geeft aan gezellige huiselijkheid. Met elkaar ontbijten of avondeten. Rondhangen voor de televisie. De was doen of schoonmaken. Maar vooral kinderen/jongeren met grote levensvraagstukken over seks, liefde en hoe om te gaan met de ziekte van hun moeder. 'The Amazing Catfish' (2013) heeft net genoeg in huis om meer te zijn dan een voorspelbare indie met een gele kever, schattige kinderen en een aquarium met een goudvis. Niet in de laatste plaats omdat hoofdrolspeelster Ximena Ayala de soort actrice is die gedijt in een rol waarin ze weinig zichtbare emotie op haar gezicht heeft, maar zoveel zegt op de spaarzame momenten waar ze een glimp van zichzelf toont. Helaas blijft de familiedynamiek zelf wat aan de oppervlakte - hoe de verhoudingen liggen tussen de kinderen wordt nooit echt duidelijk - en naar het einde toe wint het sentiment het compleet van de gelaagdheid. Ook de thema's die de film zijdelings aansnijdt - zoals de lachwekkend treurige supermarktomgeving waar Claudia werkt - komen te weinig uit de verf om iets wezenlijks te zeggen. Ik pinkte misschien een traantje weg bij de aftiteling, maar ik vrees dat de film me verder niet meer bijblijft.

Film over de groeiende affectie tussen een alleenstaande jonge vrouw, die wel wat warmte in haar leven kan gebruiken, en een ernstig zieke vrouw, die aan het hoofd staat van een chaotisch gezin. De film voldoet niet helemaal aan mijn verwachtingen, maar scoort toch bovengemiddeld vooral dankzij de mooie rol van Ximena Ayala.