New Orleans (1947)

Hoe de jazz effectief ontstaan is in New Orleans komt niet overeen met dit zoetsappig verhaaltje al zit er wel een kern van waarheid in. Jazz & blues was de muziek van de achtergestelde zwarten en het heeft een tijd geduurd eer het acceptabel werd bij de blanke meerderheid. Het is ook een feit dat heel wat New Orleans tenoren naar Chicago en andere steden trokken omwille van de bittere armoede in het zuiden (The Great Migration 1916-1919). Het is mooi dat Louis Armstrong hier van de partij is. Als je hem hier bezig ziet, zou je het niet onmiddellijk denken, maar hij was toch één van de originele genieën van de jazz. Zijn aanwezigheid in deze film is dus goed geplaatst. Verder zien we ook jazz diva Billie Holiday aan het werk in haar enige filmrol. Bij haar introductie wordt ze als dienstmeid bij een rijke blanke betrapt op het spelen van de piano. Treffend. Dan hebben we ook nog Woody Herman, legendarisch klarinettist en orkestleider. Ook hebben we een cameo als zichzelf van bluespianist Meade Lux Lewis. Veel schoon volk dat zorgt voor leuke muzikale intermezzo’s. ‘t Is te zeggen dat de muziek het niemendalverhaaltje volledig in de schaduw stelt. Fair enough. Interessanter als historisch artefact dan als film.