La Corta Notte delle Bambole di Vetro (1971)

's nachts zendt de Duitser wel eens van die Italiaanse jaren zeventig misdaad co-producties uit. De echte klassiekers en de giallo's laten ze daarbij helaas links liggen (nog afgezien van het feit dat ze Duits nagesynchroniseerd zijn). Mocht je er toch naar kijken dan zie je ook regelmatig Mario Adorf voorbij komen die in tientallen van dit soort producties speelt. Deze film mag echter de boeken in als zijn meesterwerk!! Een nagelbijtende zoektocht door een communistisch Praag dat minstens zo benauwend is als Venetië in "Don't Look Now". En het feit dat onze hoofdrolspeler al dood is voordat de begintitels komen maakt het allemaal nog vreemder. Het is pas juni, maar dit zou voor mij wel eens het filmisch hoogtepunt van 2010 kunnen worden. Meesterwerk!

Ach [user=148857]Fransman[/user] je hebt gelijk hoor...de eerste twee punten sowieso...maar ok dat kan ik er nog bij nemen gezien het genre en de opzet van de film, derde punt van kritiek over de plaats had ik zelf nog niet eens door maar voor mij vormt dat ook nog geen struikelblok. Wat wel stoort , is dat de film gedurende zijn speelduur op geen enkel moment spannend of boeiend is. Het matige verhaal kabbelt langzaam verder en de cast weet ook geen indruk te maken. Barbara Bach heeft hier zelfs maar een magere invulling. De openingsscène met die kraai en de slotscène met die autopsiedemonstratie zijn wel positieve scènes, voor de rest maar een zwakke en saaie uitwerking. 4/10

Een soort mystery/horror thriller met een sterke noir invloed. Ik heb genoten van het sfeertje, de personages, de opbouw, de mooie settings … Mijn eerste Aldo Lado en dit smaakt naar meer. De score van Ennio Morricone is natuurlijk ook een sterkhouder. Dat het narratief niet te rijmen zou zijn met de geopolitieke context van die tijd - zoals ik hier op het forum lees - maakt me verder niet uit. Dit soort films zijn er om te entertainen, niet om te informeren. En de finale is dan ook nog eens (gruwelijk) sterk.