Schloß Vogeloed (1921)

Ogen dicht of open, ik zag die twist niet aankomen, gedeeltelijk omdat ik daar nooit zo op gespitst ben, gedeeltelijk omdat ik meer zat te letten op de prachtige luxueuze sets (vaak met meerdere niveau's), de weelderige aankleding en de strakgelijnde kostuums. Maakt de vorm dan alles goed voor mij? Natuurlijk niet, maar bij een mysterie als dit dwaalt de aandacht nog wel eens af, en bijna alsof het Murnau's bedoeling was blijkt de achtergrond dan een visueel feestje te zijn, als was het een mooie reeks sfeervolle schilderijen (en de maquette van het slot neem ik dan maar voor lief – dat je in de totaalshots ziet hoe de berg in de achtergrond een keurige schaduw heeft doet bijna komisch aan). Aardige droomsekwensen, en de bibliotheek waar de vermoorde echtgenoot in de flashbacks zijn spirituele lectuur zit door te ploegen is indrukwekkend. Eigenlijk best benieuwd hoe de gesproken versie van 15 jaar later zou zijn – ik zie dat die op YouTube integraal beschikbaar is, dus misschien moet ik daar maar eens voor gaan zitten. Déze versie was in ieder geval geen meesterwerk, maar visueel zeker interessant genoeg om te blijven boeien.