Heimat (1938)

Briljante film. Die Duitsers van de UFA konden er wat van. Met op de eerste plaats Zarah Leander, op dat moment dé grote ster van het Derde Rijk, acteert en zingt de sterren van de hemel, met enkele 'schlager', die nog altijd te horen zijn. Met sterke bijrollen, onder wie Heinrich George, als de vader. Met prachtige muziek, onder meer van de Mattheus Passion, en van Glück. En dan ook nog eens een degelijk Duits drama over een moeder met kind die 'uit den vreemde' huiswaarts keert naar haar onverzoenlijke vader, maar hem toch voor haar en het kind weet te winnen. Het publiek zal gesmuld hebben en Joseph Goebbels zal tevreden achterover geleund hebben, want die film zit ook vol militairen, uniformen en aanstekelijke marsmuziek. Want het was 1938 en de oorlog stond voor de deur, niet waar? Propaganda? Natuurlijk. Alleen de titel al, 'Heimat', vaderland. Maar ook als je kijkt met de ogen van nu, de film is nergens opdringerig en verveelt geen moment. Ook aan de fotografie en camerastandpunten werd aandacht besteed, met mooie beelden van besneeuwde landschappen, een sledetocht en bewolkte luchten. Maar je kijkt deze film natuurlijk vooral voor Zarah Leander, de Zweedse schone, met haar bijna achteloze manier van zingen. Alleen voor de Mattheus was haar stem niet geschikt. Het enige minpuntje.