Dykkerne (2000)

Met lage verwachtingen aan begonnen vanwege de matige waarderingen. En even lijkt het aardig uit te pakken om dan toch als een pudding in elkaar te zakken. Reden waarom een degelijk verhaal me überhaupt trok is omdat het gelijkenissen toont met Peter Benchley's Amfibie, een boek dat ik geweldig vond als tiener. Het idee is nochtans goed, de jeugd die tijdens hun vakantie al duikende het wrak van een U-Boot vind. De nate droom van iedere sportduiker en of 2de Wereldoorlog kenner. Het is vervolgens het mystieke en mysterieuze toontje van dichtslaande deuren en onzin die de tot dan redelijke sfeer in doen slaan naar iets koddigs en jeugdig, zeg maar een jongensboek avontuur. De realiteit gaat natuurlijk helemaal overboord bij de leefbare toestanden in de U-Boot. Met zoveel lucht in de romp is het een wonder dat het gevaarte onder water ligt. Waar de 'concurrentie' met agenda even voorspelbaar als aardig is, is de daadwerkelijke lading dan weer matig te noemen om maar te zwijgen van de special effects. Het maakt het fenomeen van dekinderen tot iets weerzinwekkends slechts en tot iets wat de filmmakers vast niet in gedachte hadden. Nee, Beyond is zoals verwacht niet best. Snel op naar de volgende.

Twee broers brengen de zomer door op de boot van hun opa en ontdekken een mysterieuze onderzeëer uit de tweede wereldoorlog. Mede geschreven door Anders Thomas Jensen is dit een onevenwichtige maar onderhoudende jeugdfilm met een flinke dosis spookachtige toestanden die doen denken aan The Kingdom van Lars Von Trier. In de tweede helft moet je de onwaarschijnlijke, Indiana Jones-achtige plotwendingen met een flinke korrel zout nemen, maar de leuke personages en de vlotte regie van Åke Sandgren houden het geheel net drijvende.